Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/2250 K.2023/4207

Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.11.2022 tarihli ve 2022/333 Esas, 2022/448 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 12.04.2022 tarihli ve 2022/2707 Esas, 2022/3385 Karar sayılı bozma kararına karşı verilen direnme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun ( 5271 sayılı Kanun) 307 nci maddesine, 7165 sayılı Kanun’un 9 uncu maddesi ile eklenen, üçüncü fıkrası ve aynı maddenin dördüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz yoluna tabi olduğu belirlenmekle.

Mahkemece verilen direnme kararının. 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin direnme kararını temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.12.2019 tarihli ve 2019/226 Esas, 2019/623 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında on iki yaşının doldurmamış çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun)103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 yıl 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 04.06.2020 tarihli ve 2020/442 Esas, 2020/590 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ile katılan vekili ve katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

25. Ceza Dairesi kararının sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 12.04.2022 tarihli ve 2022/2707 Esas, 2022/3385 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 4. Bakırköy

14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.11.2022 tarihli ve 2022/333 Esas, 2022/448 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca direnilmesi ile sanık hakkında on iki yaşının doldurmamış çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 yıl 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Mağdurenin beyanlarının aşamalarda kendi içerisinde ve müşteki beyanları ile çelişkili olduğuna, tanık beyanlarının katılanları doğrulamadığına, taraflar arasında husumet bulunduğuna, sanığın cezalandırılmasına yeter delil olmadığına tüm bu sebeplerle beraat kararı verilmesine gerektiğine ilişkindir. B.

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesine, vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, şikâyetçinin üvey babası, on yaşındaki mağdurenin ise şikâyetçinin kızı olup dönem dönem mağdurenin sanığın bulunduğu eve gittiği, son iki yıldır sanığın mağdurenin cinsel organlarına, göğsüne dokunarak okşadığı, en son 2019 yılının Nisan ayı içerisinde sanığa ait evde bilgisayarla oynarken sanığın mağdurenin yanına gelerek kıyafetlerinin üzerinden göğüslerine dokunduğu, cinsel organını mağdura gösterdikten sonra "kimseye söyleme" dediği, daha önceki dokunuşlarında da göğsüne, cinsel organına ve kalçasına dokunduğu, mağdura çıplak kadın ve erkek resimleri gösterdiği, cinsel organını mağdurun cinsel organına sokmaksızın dokundurduğu,

olaylarda; dosya kapsamında bulunan deliller. Mağdurenin aşamalarda alınan beyanları, Şikâyetçilerin aşamalardaki beyanları, Tutanak, çocuk izlem merkezi raporu, mesajlaşmalardan ibarettir.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin direnme ilâmında ilk kararında bulunmayan yeni gerekçelere yer vermesi nedeniyle söz konusu kararın direnme mahiyetinde olmayıp, yeni hüküm niteliği taşıdığı gözetilerek yapılan incelemede; olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalardaki ifadeleri ile çelişkili şikâyetçi beyanları, tanık anlatımları, savunma ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, ilk derece mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle mahkûmiyet kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.11.2022 tarihli ve 2022/333 Esas, 2022/448 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Bakırköy