Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/25 K.2023/5549

Sanık müdafiinin hükmün bozulmasına yönelik 09.09.2022 tarihinde süre tutum dilekçesi verdikten sonra sanığın bulunduğu cezaevi aracığlığla gönderdiği 31.07.2022 tarihli dilekçesi ile temyiz hakkından feragat ettiğini bildirdiği ve sanık hakkında verilen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna ilişkin mahkumiyet hükmüne karşı istinaf imkanı olup, doğrudan temyizi mümkün bulunmadığından, katılan mağdure vekilinin başvurusunun istinaf dilekçesi olarak kabulü ile, incelemenin katılan Bakanlık ve katılan mağdure vekilinin çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hüküme yönelik temyizleriyle sınırlı yapılması gerektiği belirlenmiştir.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Şanlıurfa 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.12.2020 tarihli ve 2019/299 Esas, 2020/358 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

17. Ceza Dairesinin, 13.09.2021 tarihli ve 2021/1663 Esas, 2021/2167 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 3. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi kararının, sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 10.05.2022 tarihli ve 2022/139 Esas, 2022/4281 Karar sayılı kararı ile Mağdurun aşamalardaki çelişkili ifadeleri, tanık beyanları, savunma, kamera görüntüleri ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, ilk derece mahkemesince sanığın mağdura yönelik istismar eylemini organ sokmak suretiyle gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp, mevcut haliyle göğüslerini ve dudağını öpme,

kalçasını elleme şeklinde sübuta eren eylemlerinin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek 5237 sayılı TCK’nın 103/1-c.1. maddesine göre cezalandırılması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan hüküm kurulması karşısında, anılan karara yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi, nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Şanlıurfa 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.09.2022 tarihli ve 2022/470 Esas, 2022/376 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği Müdafiinin hükmün bozulmasına yönelik 09.09.2022 tarihinde süre tutum dilekçesi verdikten sonra sanığın bulunduğu cezaevi aracığlığla gönderdiği 31.07.2022 tarihli dilekçesi ile temyiz hakkından feragat ettiğine ilişkin dilekçe vermediği anlaşılmıştır.

B.Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Sanığın çelişkili beyanları ve mağdurenin yaşı nazara alınarak sanığın üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir. C.Katılan Bakanlı Vekilinin Temyiz İsteği Sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılması ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mağdur ile sanığın birbirlerini tanımadığı, mağdur ile sanık arasında dosyaya yansıyan bir husumetin bulunmadığı, bu nedenle sanığa iftira atılmasını gerektiren bir sebebin bulunmadığı, mağdurun ifadesi, katılan beyanları, tanık anlatımları ve kamera görüntüleri ile elde edilen deliller bir bütün olarak değerlendirildiğinde iddianamedeki anlatılan olayın, tanık ...'ın evinin önünde kamera kayıtlarının incelemesi sonucunda sanığın yaşı küçük mağdur ...'i ara sokakta istismar ettiğinin görülmesi sonucu ortaya çıktığı,

sanığın yaşı küçük mağdur kız çocuğuna cinsel haz duygusunu gidermek amacıyla kendine çekerek dudaklarından ve göğsünden öptüğü, ayrıca kalçasından sıktığının görüldüğü, sanığın sokağın başını kontrol ederek, çocuğun yanına tekrar tekrar giderek yeniden sarılıp öptüğünün görüldüğü,

sanığın, mağdur çocuğun kendisine gel beni öp, bana para ver demesi üzerine çocuğu sadece öptüğünü, mağdurun göğüslerini mağdurun kendisi rızası ile açtığı ve olay esnasında mağdurun kendisine rızası ile sarıldığı beyanlarının on beş yaşından küçük olan mağdura karşı her türlü cinsel istismar eyleminin rızaya dayalı olsun olmasın suç sayılıp cezalandırılması gerektiğinin açık olduğu, suça konu olayın ortaya çıkmasının bir ihbar üzerine gerçekleştiği, sanığın mağdura para verdiği ve forma aldığı dinlenen tanık ve formanın alındığı dükkan kamera kayıtlarından açıkça anlaşıldığı,

mağdurun arkadaşı tanık ...'nın da sanık ile mağdurun yanlarına geldiğini ve önden yürüyerek gittiklerini beyan ettiği anlaşılmakla sanığın mağdura karşı cinsel istismar eylemini gerçekleştirdiği, sanığın mağdura yönelik istismar eylemini organ sokmak suretiyle gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp, mevcut haliyle göğüslerini ve dudağını öpme,

kalçasını elleme şeklinde sübuta eren eylemlerinin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu sonucuna varıldığı anlaşılmakla on beş yaşından küçük on iki yaşını olaydan yaklaşık 4 ay önce tamamlamış mağdurun yaşı dikkate alınarak sanığın eylemine uyan çocuğun cinsel istismarı suçundan takdiren alt sınırdan uzaklaşılarak hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Şanlıurfa

8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.09.2022 tarihli ve 2022/470 Esas, 2022/376 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Şanlıurfa