Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/2526 K.2023/4364

Çocuğa karşı cinsel taciz suçundan suça sürüklenen çocuk ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, ikinci fıkrasının (e) bendi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İstanbul

2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 10.11.2021 tarihli ve 2020/170 Esas, 2021/265 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii İstanbul 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 23.12.2021 tarihli ve 2021/706 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 27.12.2022 gün ve 94660652-105-34-3235-2022-Kyb sayılı yazılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.02.2023 tarihli ve 2022/165527 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.02.2023 tarihli ve KYB-2022/165527 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

"Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/04/2018 tarihli ve 2014/15-487 esas, 2018/151 sayılı kararında belirtildiği üzere, temyiz veya istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddî boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği gözetilerek yapılan incelemede.

Dosya kapsamına göre, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 08/06/2020 tarihli ve 2020/54030 soruşturma, 2020/16413 esas, 2020/215 sayılı iddianame ile suça sürüklenen çocuk hakkında cinsel taciz suçundan cezalandırılması için kamu davası açılmadığı halde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 225/1. maddesinde yer alan, "Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir." şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak,

hakkında açılmış dava bulunmayan ve iddianamede anlatılış tarzına göre unsurları gösterilmeyen 5237 sayılı Kanun'un 105/1-2. cümle maddesinde düzenlenen cinsel taciz suçundan suça sürüklenen çocuğun cezalandırılmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Tüm dosya içeriği nazara alındığında, İstanbul 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 23.12.2021 tarihli ve 2021/706 değişik iş sayılı kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşılmakla kanun yararına bozma talebi yerinde görülmemiştir.

III. KARAR