Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/2532 K.2023/8389

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Suça sürüklenen çocuk hakkında Afyonkarahisar Cumhuriyet Başsavcılığının 2011/4245 Esas sayılı iddianamesi ile çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kamu davası açılmıştır. 2. Afyonkarahisar

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.06.2014 tarihli ve 2011/194 Esas, 2014/156 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 9 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 3. Afyonkarahisar

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.06.2014 tarihli ve 2011/194 Esas, 2014/156 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 29.09.2021 tarihli ve 2021/1202 Esas 2021/8057 Karar sayılı kararı ile ''Suça sürüklenen çocuğun aşamalarda mağdurenin kendisine on yedi yaşında olduğunu belirttiğine dair savunması, mağdure beyanları, Afyon Kocatepe Üniversitesi Uygulama ve Araştırma Hastanesince düzenlenen 27.03.2013 günlü hasta anamez raporunda mağdurenin yaşından büyük gösterdiğine ilişkin belirleme ve tüm dosya içeriği nazara alındığında,

olayda 5237 sayılı TCK'nın 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışıldıktan sonra hükme varılması gerekirken bu konuda herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın eksik gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 230. maddesine muhalefet edilmesi, Kabule göre de.

Suça sürüklenen çocuk hakkında müsnet suçlardan dolayı temel cezalar belirlenirken 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesinin birinci fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlar ile aynı Kanunun 3. maddesinin birinci fıkrasındaki "suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki kanuni düzenleme nazara alınarak dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte değerlendirildiğinde,

mahkemece suçun özellik arz etmeyen işleniş biçimi ile benzer olaylardan daha vahim bir hal içermemesinden dolayı alt hadden ayrılmayı gerektirir neden bulunmadığı gözetilmeden kanun maddesinde yer alan bazı ibarelerin tekrarı şeklindeki yetersiz gerekçelerle TCK'nın 3. maddesindeki fiilin ağırlığıyla orantılı olmayacak şekilde teşdit uygulanması'' gerekçeleriyle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir. 4. Afyonkarahisar

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.03.2022 tarihli ve 2021/657 Esas, 2022/180 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı Kanun değişikliği öncesi yürürlükte olan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci, altıncı fıkraları, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

"Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen kayıtlar ile dosya içeriğine göre mahkemece kısa kararın açıklandığı oturumda suça sürüklenen çocuğun başka bir suçtan dolayı aynı yargı çevresindeki cezaevinde tutuklu olduğunun belirlenmesi ve duruşmadan bağışık tutulmasına dair karar da verilmediğinin anlaşılması karşısında, 5271 sayılı Kanun'un 196 ncı maddesine göre duruşmaya getirilmesi veya SEGBİS aracılığıyla hazır edilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yokluğunda karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

5271 sayılı Kanun'un 182 ve 185 inci maddelerine göre sadece on sekiz yaşını doldurmayan suça sürüklenen çocuk hakkındaki hükmün kapalı duruşmada açıklanabileceği, suça sürüklenen çocuğun 25.05.1994 doğumlu olduğu, bozma üzerine yargılamanın yapıldığı 14.02.2022 tarihinde on sekiz yaşını ikmal ettiği halde yargılamanın kapalı yapılması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 182 nci maddesinin birinci fıkrasına aykırı davranılması hukuka aykırı bulunmuş, açıklanan nedenlerle tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

III. KARAR