Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/2644 K.2024/3465

Suça sürüklenen çocuk (SSÇ) hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

SSÇ müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanılabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü :

I. HUKUKÎ

SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR 1.Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.12.2021 tarihli ve 2021/233 Esas, 2021/506 Karar sayılı kararı ile.

SSÇ’nin değişik zamanlarda katılan mağdurun ön ve arka özel bölgelerini kıyafetlerinin üzerinden ve içinden sıktığı, bir keresinde parmağını katılan mağdurun kalçasının içine doğru soktuğu sırada katılan mağdurun uyandığı, katılan mağduru ''Senin anneni babanı öldürürüm, annene söylersen onu hapishaneye gönderirim, seni annesiz babasız bırakırım'' diyerek tehdit ettiği şeklinde kabul edilen olayda, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 6763 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi delaletiyle ikinci fıkrası, dördüncü fıkrası,

43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve üçüncü fıkrasının son bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 11.05.2022 tarihli ve 2022/367 Esas, 2022/1093 Karar sayılı kararı ile.

SSÇ hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik SSÇ müdafii, katılan Bakanlık vekili ve katılan mağdur vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 21.02.2023 tarihli ve 9-2022/86143 sayılı, SSÇ'nin eylemini nitelikli şekilde gerçekleştirdiğine dair delil bulunmaması nedeniyle bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi SSÇ'nin yargılama aşamasındaki tavrı ve caydırıcı sonuç doğurması açısından takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine ilişkindir. B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Eksik inceleme ve araştırma yapıldığını, temel cezanın alt sınırdan belirlenmesinin ve takdiri indirim uygulanmasının hatalı olduğunu beyanla kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. C.

SSÇ Müdafiinin Temyiz İstemi SSÇ'nin savunmasının SEGBİS ile alınması nedeniyle adil yargılanma hakkının engellendiğini, dosyada katılan mağdurun soyut ve çelişkili beyanları, adli görüşme raporu ve SSÇ'nin diğer cinsel istismar dosyası dışında delil bulunmadığını, katılan mağdurun annesinin görgüye dayalı bilgisinin olmadığını beyan ettiğini, gerekçenin yeterli olmadığını, katılan mağdura yönlendirmeli sorular sorması nedeniyle Mahkeme heyeti tarafından uyarılan adli görüşmecinin raporunun hükme esas alınamayacağını,

katılan mağdurun annesi ve SSÇ arasında husumet bulunduğunu beyanla duruşmalı yapılacak inceleme sonucunda kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. III.GEREKÇE 1.Tüm dosya kapsamından. SSÇ hakkında aldırılan 16.08.2021 tarihli raporun 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35 inci maddesinde düzenlenen sosyal inceleme raporu niteliğinde olmadığı anlaşılmakla.

SSÇ hakkında yeniden rapor aldırılması veyahut sosyal inceleme raporu aldırılmama gerekçesinin karar yerinde gösterilmesi gerekirken içerik itibariyle yetersiz olan sosyo ekonomik durum tanımlama formunun hükme esas alınarak hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Katılan mağdurun aşamalarda SSÇ'nin kendisine yönelik cinsel eylemlerini gerçekleştirdiği sırada ablası Rümeyra'nın da olay yerinde olduğuna ve Kayseri'de gerçekleşen olaylar sırasında SSÇ'nin ablasının evde bulunduğuna dair beyanları nazara alındığında; bahsi geçen şahısların açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile duruşmaya çağırılarak SSÇ'nin katılan mağdura yönelik cinsel eylemleri hususunda görgüye dayalı bilgilerinin olup olmadığı sorulduktan sonra SSÇ'nin hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Bozma gerekçelerine göre Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

20. Ceza Dairesinin 11.05.2022 tarihli ve 2022/367 Esas, 2022/1093 Karar sayılı kararına yönelik SSÇ müdafii, katılan Bakanlık vekili ve katılan mağdur vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği Tebliğname’ye gerekçe yönünden aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy