Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/2658 K.2023/8386

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Gazaiantep Cumhuriyet Başsavcılığının 20.06.2013 trihli 2009/11406 Esas sayılı iddianamesi ile beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan kamu davası açılmıştır. 2. Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.04.2015 tarihli ve 2013/282 Esas, 2015/180 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan 1 yıl 14 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 3. Gaziantep

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.04.2015 tarihli ve 2013/282 Esas, 2015/180 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 15.06.2022 tarihli ve 2021/8705 Esas, 2022/6114 Karar sayılı kararı ile ''Sair temyiz itirazlarının reddi ile sanığın, müştekinin aşılabilir mukavemeti dışında organ sokma eylemini tamamlamasına engel harici neden olmaksızın kendiliğinden sonlandırdığının anlaşılması karşısında mevcut haliyle sübuta eren eyleminin cinsel saldırı suçunu oluşturduğu gözetilerek hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan hüküm kurulmasının kanuna aykırı olduğu'' gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.11.2022 tarihli ve 2022/262 Esas, 2022/334 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan 6545 sayılı Kanun değişikliği öncesi yürürlükte olan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesi uyarınca 1 yıl 14 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.02.2023 tarihli 9-2023/3256 Esas sayılı bozma görüşünü içeren Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve Müdafiinin Temyiz İsteği Sübuta, mağdure ve tanık beyanlarının çelişkili olduğuna, kararın bozulması talebine ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyiz kapsamına göre. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Olay tarihinde mağdureye ait eve mağdurenin eşi işi gitmek için evden çıktıktan 15-20 dakika kadar sonra gündüzün saat 07.20 sıralarında sanığın gelerek evin camına vurduğu, işitme engelli ve dilsiz olan mağdurenin cama vuran sanığı sokakları üzerindeki telefoncu olması nedeniyle tanıdığından işaret ederek ne istiyorsun diye sorduğu,

sanığın el hareketiyle bir şey vereceğim demesi üzerine mağdurenin evin dış kapısını açtığında sanığın mağdurenin eline bir kağıt sıkıştırmaya çalıştığı, mağdurenin kabul etmeyince sanığın mağdureyi evin içerisine doğru itekleyerek kolundan büküp ayağına çelme takarak mağdureyi yere yatırıp tuttuğu, mağdurenin üzerindeyken mağdureyi öpüp göğüslerini tuttuğu, kalçalarını sıktığı, bağırmaya çalışan mağdurenin ağzını eliyle kapatıp pantolonunu ve iç çamaşırını yarıya kadar indirip mağdurenin üzerine abandığı,

sanığın mağdurenin vücuduna cinsel organını sokamadan olay yerinden kaçtığı, sanığın mağdurenin aşılabilir mukavemeti dışında organ sokma eylemini tamamlamasına engel harici neden olmaksızın kendiliğinden sonlandırdığının anlaşılması karşısında mevcut haliyle sübuta eren eyleminin cinsel saldırı suçunu oluşturduğu kabul edilmekle mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmekle, mağdure ve tanık Ümümü'nün beyanlarında, tanığın geldiğinde sanığın gitmiş olduğuna dair beyanı dikkate alınarak sanığın mağdurenin aşılabilir mukavemeti dışında organ sokma eylemini tamamlamasına engel harici neden olmaksızın kendiliğinden sonlandırdığının anlaşılması karşısında Tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep