Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/2665 K.2023/3406

Başsavcılığının itirazı üzerine Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.10.2022 tarih 2022/9-69 Esas, 2022/673 Karar sayılı kararı ile kaldırılarak katılan mağdure ... vekilinin temyiz istemi kabul edilerek sanık hakkında mağdure ...'ye karşı çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden esastan incelenmesi amacıyla Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.04.2014 tarihli ve 2010/547 Esas, 2014/212 Karar sayılı kararıyla; sanığın mağdure ...'ye yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 2. İstanbul Anadolu 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.04.2014 tarihli ve 2010/547 Esas, 2014/212 Karar sayılı kararının katılan mağdure ... vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan)

14. Ceza Dairesinin, 05.04.2021 gün ve 2017/587 Esas, 2021/2711 sayılı ilamıyla; ''Suç tarihinde on beş yaşından küçük mağdurenin velayet hakkına sahip annesi müşteki ...'nin davaya katılmasına rağmen yokluğunda verilip, usulüne uygun şekilde tebliğ edilen gerekçeli kararı temyiz etmemesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükmü temyize hakkı bulunmadığı'' gerekçesiyle katılan mağdure ... vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.05.2021 tarihli ve 14-2014/246039 sayılı itirazında; katılan mağdure ... vekilinin temyiz istemi kabul edilerek sanık hakkında mağdure ...'ye karşı çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden esastan incelenmesi talep edilmiştir. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay

9. Ceza Dairesinin, 18.10.2021 tarihli ve 2021/20476 Esas, 2021/8462 Karar sayılı kararı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle dava dosyası, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmiştir. 4. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.10.2022 tarih 2022/9-69 Esas, 2022/673 Karar sayılı kararıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı kabul edilerek.

"Suçun mağdurunun yaş küçüklüğü nedeniyle ayırt etme gücüne sahip olmadığı hâllerde katılma konusundaki haklarını onun yerine kanuni temsilcisinin kullanabileceği ve baroca atanan vekilin kanun yoluna başvurma yetkisini kazanmasının ancak kısıtlı mağdurun kanuni temsilcisinin iradesine, başka bir deyişle davaya katılmasına bağlı olması, olayın mağdurunun annesinin sanık hakkında şikâyetçi olup davaya katılmış olması, Yerel Mahkemece mağdure ile kanuni temsilcisinin duruşmalara katılan sıfatıyla devam etmesine karar verilmesi,

katılan ...'nin sanık hakkında verilen hükmü temyiz etmemesinin katılma isteminden vazgeçtiği yönünde yorumlanmasına hukuken imkân bulunmaması ve katılan ... ile katılan mağdure vekilinin iradelerinin çeliştiği sonucunu da doğurmaması hususları gözetildiğinde katılan mağdurenin, kanuni temsilcisinin iradesine uygun olarak kanun yoluna başvurma yetkisini kazanan vekilinin sanık hakkında verilen hükmü temyiz etmeye hakkının olduğunun kabulünde zorunluluk bulunmaktadır.'' şeklindeki gerekçeye istinaden İstanbul Anadolu

5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.04.2014 tarihli ve 2010/547 Esas, 2014/212 Karar sayılı kararında katılan mağdure ... vekilinin temyiz talebi doğrultusunda inceleme yapılması için dava dosyasının Dairemize gönderilmesine karar verilmiştir. 5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 06.01.2017 tarihli 14-2014/246039 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure ... Vekilinin Temyiz İstemi Adli Tıp Raporlarına göre mağdurenin yaşadıklarından etkilendiği, tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın cezalandırılması için mahkumiyete yeterli, kesin inandırıcı delillerin bulunduğu, sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın olay tarihinde babasının dükkanına alışveriş için gelen katılan mağdure ...'yi kimsenin bulunmadığı anda kucağına alarak bakkalın arka tarafına götürdüğü, bir dakika kadar mağdureyi kucağında market içinde bulunan raflara doğru kaldırdığı, bu suretle üzerine atılı çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında.

Sanığın katılan mağdure ...'ye yönelik cinsel istismar eyleminde bulunduğuna dair cezalandırılmasına yeterli kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden mahkemece beraatine karar verilmiştir. 2.Dosya kapsamında bulunan deliller. Sanık savunması, mağdure ve katılan beyanları, tanık anlatımları, ATK raporu ve kolluk tarafından tutulan araştırma tutanaklarından ibarettir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın üzerine atılı çocuğun cinsel istismarı suçunu düzenleyen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103 üncü maddesinin birinci fıkrasında hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun'la yapılan değişiklik sonrası öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla davaya bakma,

delilleri değerlendirme ve suç vasfının tayini ile buna göre lehe kanunu belirleme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek 5235 sayılı Kanun'un 12 ve 5271 sayılı Kanun'un 4 üncü maddeleri gereğince görevsizlik kararı verilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşıldığından sanık hakkında kurulan hüküm hukuka aykırı bulunmuştur. 2. Açıklanan nedenlerle Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR