Karar Özeti
9. Ceza Dairesi 2023/2872 E. , 2024/143 K. "İçtihat Metni" ... MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/569 E., 2022/796 K. MAĞDURELER : ..., ... SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı (mağdure sayısınca) HÜKÜMLER : Beraat TEMYİZ EDENLER : Mağdureler vekili, katılan Bakanlık vekili TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi ret, kısmi bo
Karar Detayı
9. Ceza Dairesi 2023/2872 E. , 2024/143 K. "İçtihat Metni" ... MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/569 E., 2022/796 K. MAĞDURELER : ..., ... SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı (mağdure sayısınca) HÜKÜMLER : Beraat TEMYİZ EDENLER : Mağdureler vekili, katılan Bakanlık vekili TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi ret, kısmi bozma Her ne kadar gerekçeli kararın ve Tebliğnamenin başlık kısmında mağdureler arasında ...'ın ismine yer verilmiş ise de; Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından sanık hakkında ...'a yönelik 25.04.2006 tarihinde ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, mağdureler ...,...'ya karşı işlediği iddia edilen cinsel eylemlerden dolayı kamu davası açıldığı ve Dairemizin bozma ilamına konu olan Ankara 7.Asliye Ceza Mahkemesinin 26.05.2015 tarihli kararında da sanığın mağdureler ...,...'ya karşı işlediği suçlardan dolayı mahkumiyet hükümleri kurulduğu anlaşıldığından, gerekçeli karar başlığında ... ismine sehven yer verildiği gözetilerek incelemenin sanık hakkında mağdureler ...,...'ya karşı çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan beraat hükümleriyle sınırlı yapılmasına karar verilmiştir. Duruşmada beyanları alındığı sırada on beş yaşından büyük olan mağdurelerin davaya katılmak istemediklerini beyan etmeleri karşısında, mağdurelere yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi yönünden, sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR 1. Sanık hakkında mağdureler ...,...'ya karşı cinsel taciz suçunu işlediği iddiası açılan kamu davasında Ankara (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi tarafından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun(5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca görevsizlik kararı verilerek dosyanın Ankara 7.Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesinin ardından yapılan yargılaması sonucunda, sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan (mağdure sayısınca), 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair kararı katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 20.04.2022 tarihli ve 2022/1069 Esas, 2022/3732 Karar sayılı kararı ile olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurelerin çelişkili ifadeleri, savunma ile bunu destekler mahiyette tanık ...’un beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek mağdure sayısınca beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 2. Yargıtay 9. Ceza Dairesinin bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan (mağdure sayısınca), 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca İlk Derece Mahkemesi tarafından gerekçe gösterilmeden beraat kararı verildiğinden bahisle hükümlerin bozulması görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteği; sanığın atılı suçu işlediği hususunun tüm dosya kapsamıyla açıkça ortada olduğuna, bu nedenle mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE A. Mağdureler ...,... Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden Duruşmada on beş yaşından büyük olan mağdurelerin davaya katılmak istemediklerini beyan etmeleri karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükümleri temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince reddine karar verilmiştir. B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Onama sebebine göre bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir. IV. KARAR A. Mağdureler ...,... Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Ankara 7.Asliye Ceza Mahkemesinin 15.12.2022 tarihli ve 2022/569 Esas, 2022/796 Karar sayılı kararına yönelik mağdureler vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Ankara 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2022 tarihli ve 2022/569 Esas, 2022/796 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.01.2024 tarihinde karar verildi.