Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/2950 K.2023/6498

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu 30. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.09.2014 tarih ve 2013/428 E., 2014/ 501 Karar sayılı kararının Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 09.03.2022 tarih ve 2021/2881 Esas, 2022/2123 Karar sayılı ilamı ile ''Çocuğun cinsel istismarı suçunu düzenleyen 5237 sayılı TCK'nın 103 üncü maddesinin birinci fıkrasında 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikle kabul edilen yeni cezanın üst sınırı itibarıyla dosya kapsamına göre sarkıntılık düzeyini aşan eylemle ilgili davaya bakma,

delilleri değerlendirme ve suç vasfının tayini ile buna göre lehe kanunu belirleme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek 5235 sayılı Kanunun 12 ve 5271 sayılı CMK'nın 4 üncü maddeleri uyarınca görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 2. İstanbul Anadolu

4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.10.2022 tarihli ve 2022/485 Esas, 2022/442 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanığın mağdurenin yaşını bilmediğine, suç tarihinde suçun şikâyete bağlı olduğuna ve mağdurenin şikâyetten vazgeçtiğine, sanığa verilen cezanın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece ''İddia, müşteki/mağdur beyanları, sanık ve bu kapsamdaki beyan içerikleri ve diğer beyanlar, yazılan müzekkereye konu kurum ve kolluk yazı cevabi içerikleri, raporlar ile diğer dosyada mevcut deliller ve adli sicil kaydı, nüfus kayıt örnekleri ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde. İstanbul Anadolu 30. Asliye Ceza Mahkemesince mağdurenin olay nedeni ile ruh sağlığının bozuluğ bozulmadığı hususunda rapor aldırmış,

6. Adli tıp ihtisas kurulu 25/07/2014 günlü raporunda mağdurun ruh sağlığını bozacak mahiyette herhangi bir psikolojik bozukluğa rastlanmadığının bildirildiği görülmüştür.

Sanığın kısmi kaçamaklı kabulü, pişmanlığa konu savunma içerikleri, mağdure beyanı, kolluk tutanağı, Adli tıp raporu ve tüm dosya kapsamından olay günü mağdurenin evden kaçmak maksadıyla kimseye haber vermeden evden ayrıldığı, bir süre dolaştıktan sonra arkadaşı olan sanığa ulaşarak sanığı yanına çağırdığı, sanığın mağdurenin yanına geldiği,

mağdure ile bir süre dolaştıkları, bir süre dolaştıktan sonra bir parka giderek orada oturdukları, birlikte otururken sanıkla mağdurenin yakınlaştığı, sanığın sarkıntılık düzeyini aşan mahiyette, mağdureyi süreklilik arz eden mahiyette dudaklarından öpüşmek suretiyle ve mağdurenin cinsel bölgelerine tatmin amaçlı dokunmak suretiyle sanığın süreklilik arz eden eylemlerinin devamında orgazm oluncaya kadar devam eden eylemleri ile 15 yaşından küçük olduğu anlaşılan mağdura yönelik cinsel istismar suçunu gerçekleştirdiği sabit kabul edilmekle birlikte 15 yaşından küçük mağdurun rızasının yasanın amir hükmü gereği geçerli olmaması ve dosya

kapsamındaki bilgi ve bozma öncesindeki beyanlar ile bunu bilebilecek mahiyette olduğu anlaşılan sanığın rızaya ve yaşa konu savunma içeriklerine itibar edilmeyeceği kanaatine varılması nazarında bu haliyle yargılamaya konu maddi olay bakımından, sanık ...'ın 20/05/2013 suç tarihinde, bozma sonrası kovuşturma aşamasında mahkememizde alınan beyanında şikayetinden vazgeçen mağdur ...'e yönelik, sarkıntılık düzeyini aşan mahiyette, çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediğinin,

dosyada mevcut delil ve belgeler ile mağdurun beyan içerikleri ve sanığın kaçamaklı savunma içerikleri nazarında mahkememizde oluşan tam bir vicdanı kanaate göre sabit olduğu anlaşılmakla, sanığın suçtan kurtulmaya yönelik yaş bakımından sunulan savunma içerikleri ile mağdurun mahkememize verdiği 19/09/2022 tarihli yaşına ilişkin ek beyan dilekçesi içeriklerinin mağdur ...'in önceki kovuşturma aşamasında alınan beyanında,

"...ben suç tarihinde 9'uncu sınıfa gidiyordum şuan okulu bıraktım sanık benim 9'uncu sınıfa gittiğimi biliyordu yaşımı da bilmesi gerekir diye düşünüyorum ben hastanede doğmuşum .." şeklindeki beyan içerikleri ve tüm dosya kapsamına göre itibar edilmemekle birlikte sanığın subüta erdiği sabit kabul edilerek TCK'nın 7/2 maddesi delaletiyle 6545 Sayılı değişiklik içeren yasa öncesi yasanın sanık lehine olduğu değerlendirildiğinde sanığın müsnet suçtan TCK'nın 103/1-a maddesi uyarınca cezalandırılmasına dair yukarıda belirtilen gerekçelere dayalı değerlendirme sonucunda oluşan tam bir vicdani kanaate göre işbu gerekçeler ve kısa hüküm

fıkrasında belirtilen nedenler ve kabule binaen aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur. '' şeklinde karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın aşamalarda kayden on dört yaş altı aylık mağdureyi on yedi yaşında bildiği yönündeki istikrarlı savunmaları, mağdurenin sanığa yaşı konusunda herhangi bir söylemde bulunmamakla birlikte sanığın yaşını bildiğine dair tahmini beyanı, İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılamada mağdurenin görünümüne dair herhangi bir gözlem yapılmaksızın ve dosya içeriğiyle çelişecek şekilde hata hükümlerinin yanlış tartışıldığı ve tüm dosya içeriği nazara alındığında,

sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilerek müsnet suçtan beraatine karar verilmesi yerine yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR