Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/3643 K.2024/5300

1. Suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen kararların kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir.

2.Sanıklar hakkında bozma üzerine verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin kararları temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

1.Sanıklar ... ..., ... hakkında ırza geçme, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında ırz ve namusa tasaddide bulunma, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ...hakkında ırza geçme suçlarını işledikleri iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Şanlıurfa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.03.2017 tarihli ve 2003/97 Esas, 2017/96 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde;

a)Sanık ...'in 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (765 sayılı Kanun) 414/2, 61/1, 80, 31, 33. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b)Sanık ...'ın 765 sayılı Kanun'un 414/2, 80, 31, 33. maddeleri uyarınca 11 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına

c)Sanık ...'ın 765 sayılı Kanun'un 414/2, 31, 33. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

d)Sanık ...'nin 765 sayılı Kanun'un 414/2, 31, 33. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına

e)Sanık ...'n 765 sayılı Kanun'un 414/2, 61/1, 80, 31, 33. maddeleri uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

f)Suça sürüklenen çocuklar hakkında atılı suçlardan 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca davaların zamanaşımı nedeniyle düşmesine,

Karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 12.02.2019 tarihli ve 2017/2529 Esas, 2019/113 Karar sayılı kararı ile;

Sanıklar Cengiz, Yılmaz, Dindar ve ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine, sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden sanığın mahkûmiyetine ilişkin bölümün çıkartılarak yerine sanığın atılı suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine ibaresinin eklenmesi suretiyle istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a, 303/1-a maddeleri düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3.Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümler yönünden katılan Bakanlık vekilinin istinaf istemi hakkında karar verilmediği belirlenmiştir.

4. Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 07.04.2022 tarihli ve 2021/28446 Esas, 2022/3289 Karar sayılı kararı ile; suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümler yönünden katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusu hakkında Bölge Adliye Mahkemesince karar verilmesinin mümkün olduğu belirtilmiş, sanıklar hakkında kurulan hükümler yönünden özetle İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlerin gerekçesiz olması ve sanık ... hakkında Bölge Adliye Mahkemesince dosya üzerinden delil değerlendirmesi yapılarak beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı olması nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

5. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 07.12.2022 tarihli ve 2022/1311 Esas, 2022/315 Karar sayılı kararı ile; a)Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümler yönünden katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, b)Sanıklar Cengiz, Yılmaz, Dindar ve ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurularının esastan reddine, c)Sanık ... hakkında kurulan hükmün kaldırılmasına ve sanığın atılı suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle; suça sürüklenen çocuklar yönünden zamanaşımı süresinin dolmadığına, sanık ... hakkında verilen beraat kararının hatalı olduğuna, sanıkların ceza almalarına rağmen vekalet ücreti verilmediğine, kararın bozulması istemine ilişkindir.

B.Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle; sanığın atılı suçu işlemediğine, yeterli delil bulunmadığına, usûl ve yasaya aykırı kararın bozulması istemine ilişkindir.

C.Sanıklar Cengiz, Yılmaz, Dindar Müdafii ile Sanık ...'ın Temyiz İstemleri Özetle; kararın gerekçesiz olduğuna, mağdurun çelişkili beyanlarda bulunduğuna, mahkumiyet için delil bulunmadığına, adil yargılanma hakkı tanınmadığına savunma hakkının kısıtlandığına, zamanaşımın dolduğuna, kararın bozulması istemine ilişkindir.

III.GEREKÇE

IV. KARAR

A.Suça Sürüklenen Çocuklar Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B.Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararında katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

C.Sanıklar Cengiz, Yılmaz, Dindar ve ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (C) bölümünde açıklanan nedenle katılan Bakanlık vekili ve sanıklar müdafileri ile sanık ...'ın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gazianetp Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca takdîren Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.05.2024 tarihinde karar verildi.