Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/3732 K.2023/3495

Bakırköy

12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.10.2022 tarihli ve 2022/59 Esas, 2022/411 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, ikinci cümlesi ile dördüncü fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 28 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ile beşinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 14.12.2022 tarihli ve 2022/2158 Esas, 2022/2427 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin ve katılan mağdure vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sübuta ve eksik incelemeye ilişkindir. B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Sanık hakkında teşdiden ceza tayini istemine ilişkindir .

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. A.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanık ... savunmasında mağdure çocuğa karşı hiçbir cinsel eylemde bulunmadığını beyanla atılı suçlamayı kabul etmemiş ise de; sanığın suçtan kurtulmaya yönelik savunması, mağdure çocuğun ve katılanın tüm aşamalardaki tutarlı anlatımları, uzmanlık raporunda mağdureden alınan sürüntü örneklerinde sanığa ait DNA örneklerinin bulunmuş olması, mağdure çocuğun soruşturma aşamasında sanığı tam ve kesin olarak teşhis etmiş olması,

öncesinde aralarında husumet ya da iftira atmalarını gerektirecek neden bulunmayan katılanların sanığa, kendi bireysel ve sosyal yaşamlarını zora sokacak, mağdure çocuğun gelişimini olumsuz etkileyecek şekilde suç isnadında bulunmalarının hayatın olağan akışına aykırı oluşu, katılanların olayı öğrenir öğrenmez zaman geçirmeksizin sanık hakkında şikâyetçi olmaları, adlî görüşme raporları ve dosyaya yansıyan tüm deliller bir bütün olarak değerlendirildiğinde, sanığın suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilmemiş,

sanığın mağdure çocuğu kandırmak sureti ile apartmanın bodrumuna götürerek kendi cinsel organını mağdurenin ağzına ve makatına sokmak, yanaklarını ve boynunu öpmek, kalçasını sıkmak suretiyle istismarda bulunduğu, sanığın engelli kardeşini göstereceğini söyleyerek hile ile apartmanın bodrumuna götürmek, söylediklerini yapmadığı takdirde mağdureyi akşama kadar orada tutacağını, olanları kimseye söylememesi,

aksi halde mağdureyi bitireceğini söylemek sureti ile tehdit etmek ve organ sokmak suretiyle gerçekleştirdiği eylemlerinin, on iki yaşından küçük mağdurenin nitelikli cinsel istismarı, çocuğu cinsel amaçla hürriyetinden yoksun kılma suçları kapsamında kaldığından sanık hakkında atılı suçlardan mahkûmiyet kararı verilmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği tüm dosya kapsamı nazara alındığında mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2. 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık, sanık müdafinin ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

25. Ceza Dairesinin, 14.12.2022 tarihli ve 2022/2158 Esas, 2022/2427 Karar sayılı kararında sanık müdafiinin ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, üyeler ... ve ... un karşı oyları ve oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy

12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.05.2023 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY Dairemizin sayın çoğunluğu ile ihtilafa düştüğümüz husus, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde temyiz nedeni olup olmadığına ve katılan Bakanlığın ilk derece mahkemesi kararını istinaf etmeden istinaf kararını temyiz etme hakkı bulunup bulunmamasına ilişkindir.

5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklindeki düzenleme gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanık müdafisinin "ilk derece mahkemesi ve istinaf mahkemesi tarafından yeterli incelemeyi yapılmaksızın karar verilmiş olup karar hukuka ve usule aykırıdır" şeklindeki anlatımın temyiz sebebi niteliğinde olmadığı ve dilekçenin herhangi bir temyiz sebebi içermediği bu nedenle sanık müdafiinin, katılan ...

Bakanlığının ilk derece mahkemesi kararını istinaf etmediği, istinaf mahkemesinin ilk derece mahkemesi kararını değiştirmeksizin istinaf talebinin esastan reddine dair kararına karşı atlamalı temyiz CMK sistemimizde bulunmadığından katılan Bakanlığın temyize hakkı olmadığından temyiz talebinin CMK'nın 298. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği görüşünde olduğumuzdan aksi yöndeki sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz.

Hükme iştirak eden üye ...'un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.