Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/4248 K.2023/4867

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.05.2012 tarihli ve 2009/282 Esas, 2012/117 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında atılı suçlardan beraatine karar verilmiştir. 2. Bu kararın katılan mağdur vekili ile o yer Cumuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 27.04.2017 tarihli ve 2014/7262 Esas, 2017/2298 Karar sayılı kararı ile oy çokluğuyla hükümlerin onanmasına karar verilmiştir.

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.06.2017 tarihli ve 14 - 2013/37216 sayılı özetle çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyeti yerine beraatine dair verilen kararların onanması yönündeki karara itiraz içeren yazısı üzerine Yargıtay (Kapatılan)

14. Ceza Dairesinin 25.01.2018 tarih 2017/3479 Esas 2018/660 Karar sayılı itirazın reddi yönündeki oy çokluğuyla verilen karar sonrası dosya Yargıtay Ceza Genel Kurulunca incelenmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine karar verilmiştir.

4. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 09.12.2021 tarihli ve 2018/14-70 Esas, 2021/623 Karar sayılı kararı ile sanığa atılı çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarının unsurları itibarıyla oluşması nedeniyle kararın bozulmasına ve mahalline gönderilmesine karar verilmiştir. 5. Alanya

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.12.2022 tarihli ve 2022/198 Esas, 2022/405 Karar sayılı karar ile sanık hakkında 6545 sayılı Kanun ile değişiklik öncesi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca 4 yıl hapis cezası, 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanunun 53 üncü maddesi uyarınca da hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Sübuta, sanığın suç işleme kastı ile hareket etmediğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanık hakkında berat kararı verilmesi gerektiğinden bozma talebine ve sair hususlara ilişkindir. B.

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz Sebepleri Mağdure hakkında ruh sağlığına ilişkin alınan raporlar arasında bulunan çelişkinin giderilmediğine, eksik araştırmaya, sanığın üst sınırdan cezalandırılması gerektiği talebine ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince. Olay tarihinde sanığın yaklaşık üç yaşlarında olan mağdureyi evin giriş kapısının aşağısında bulunan kömürlüğe götürerek burada bir müddet alıkoyduğu mağdurenin altındaki külotlu çorap ve çocuk bezini aşağı indirdikten sonra mağdurenin genital bölgelerine dokunduğu ve mağdureyi öptüğü kabul edilmekle mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Alanya