Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/4363 K.2023/7301

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.05.2014 tarihli ve 2011/854 Esas, 2014/326 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı Kanun ile değişiklik öncesi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü birinci fıkrası, 32 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Bursa

4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.05.2014 tarihli ve 2011/854 Esas, 2014/326 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 16.09.2021 tarihli ve 2021/21871 Esas, 2021/7810 Karar sayılı kararı ile "6545 sayılı yasa ile yapılan değişik ve İstanbul Adli Tıp Kurumu

4. İhtisas Kurulunca düzenlenen 27.12.2013 günlü raporda sanığın mezkur suçu işlediği sırada fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını anlama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğini azaltacak derecede akli arızanın etkisi altında olduğu,

dolayısıyla 14.10.2011 tarihinde sanığı bulunduğu suça karşı cezai sorumluluğu tam olmadığı bildirilmiş ise de, anılan raporun sanığın 14.10.2011 günü başka bir mağdura karşı işlediği çocuğun cinsel istismarı suçuyla ilgili farklı bir mahkemede gerçekleştirilen yargılama kapsamında düzenlenip, 24.07.2011 tarihinde işlendiği iddia edilen iş bu dosyaya konu suça yönelik olmadığının anlaşılması karşısında, sanığın dava dosyasıyla birlikte İstanbul Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kuruluna sevk edilip, muayenesinin yaptırılarak suç tarihi itibarıyla işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamayacağı,

fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı, mevcut haliyle hakkında 5237 sayılı TCK'nın 32/1 ya da 32/2. maddelerinin uygulanıp uygulanamayacağı hususlarında rapor aldırıldıktan sonra hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması," nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Bursa

4. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.11.2021 tarihli ve 2021/1531 Esas, 2021/1749 Karar sayılı kararı ile ağır ceza mahkemesine görevsizlik kararı verilmiştir. 4. Bursa

12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.01.2023 tarihli ve 2021/384 Esas, 2023/54 Karar sayılı kararı ile sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 62 nci maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Sanığın cezai ehliyetinin bulunmadığına, raporlar arasında çelişki olduğuna ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık savunmaları, mağdure beyanları, Adli Tıp Kurumu (ATK) raporu yukarıda sayılan deliller ve tüm dosya kapsamı bir arada değerlendirildiğinde; sanığın olay tarihinde, sokakta yürümekte olan 04.08.1993 doğumlu mağdurenin arkasından gelerek, aniden bir eli ile ağzını kapattığı, diğer eli ile göğüsüne, beline ve kalçalarına dokunduğu, fermuarını açıp cinsel organını çıkarmaya çalıştığı, mağdurenin bağırması üzerine kaçtığı, daha sonra mağdure tarafından görülüp teşhis edilerek yakalandığı, sanığın savunmalarının soyut suçtan kurtulmaya yönelik olduğu, benzer suçlardan başka mahkemelerde de yargılandığı, Adli Tıp Kurumu

4. İhtisas Kurulunun 31.10.2022 tarihli ve 8857 Karar nolu raporuna göre sanığın 24.07.2011 tarihinde sanığı bulunduğu çocuğun basit cinsel istismarı suçuna karşı ceza sorumluluğunun tam olduğunun belirtildiği, böylece sanığın üzerine atılı çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği, sanığın fiziksel temas içeren eyleminin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesinden dolayı sarkıntılık düzeyinde kaldığı,

sanığın sabit olan eylemine suç tarihinde yürürlükte bulunan kanun ile halen yürürlükte bulunan kanunun aynı ceza miktarını öngördüğü dikkate alındığında, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi gereğince mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğinden bahisle hüküm kurulduğu anlaşılmıştır..

IV. GEREKÇE

1. Sanığın olay günü sokakta yürümekte olan mağdurenin arkasından gelerek, aniden bir eli ile ağzını kapattığı, duvara yasladığı, diğer eli ile göğüsüne, beline ve kalçalarına dokunduğu, fermuarını açıp cinsel organını çıkarmaya çalıştığı, mağdurenin bağırması üzerine kaçtığı olayda, sanığın eyleminin sarkıntılık için kabul edilen "Ani", "Kesintili" olma ölçütlerini aştığı, elini ağzına kapatarak duvara yasladığı hususu nazara alınarak eyleminin sarkıntılık boyutunu aşarak çocuğun cinsel istismarını oluşturduğu gözetilmeden sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan hüküm kurulması,

2. Sanığın adli sicil kaydına göre 14.10.2011 tarihinde işlemiş olduğu başka bir cinsel istismar suçundan Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesince akıl hastalığı nedeniyle güvenlik tedbirine hükmedilmiş olması, Adli Tıp

4. İhtisas Dairesinin rapor içeriğinde de yer alan şekilde sanık hakkında farklı Mahkemelerce farklı suç ve tarihlerde yapılan başvurularda Bursa Uludağ Üniversitesi Hastanesinden sanığın 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin ikinci fıkrası kapsamında değerlendirmesinin uygun olacağına ilişkin raporları nazara alınarak sanığın Adli Tıp Birinci Üst Kuruluna sevk edilip rapor alınması gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

3.Yukarıda açıklanan nedenlerle Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa