Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/4609 K.2023/8461

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.09.2013 tarihli ve 2013/16082 Esas sayılı iddianamesi ile mağdure ...'ye karşı eylemi nedeniyle, sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır. 2. Bursa

5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.11.2014 tarihli ve 2013/463 Esas, 2014/489 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdure ...'ye karşı, çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3. Bursa

5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.11.2014 tarihli ve 2013/463 Esas, 2014/489 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 12.05.2022 tarihli ve 2021/3411 Esas, 2022/4444 Karar sayılı kararı ile "Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdure ...'nin aşamalarda başka delille desteklenmeyen soyut beyanları, savunma ile tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.01.2023 tarihli ve 2022/267 Esas, 2023/9 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Özetle; kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, sanığın atılı suçu işlediğine, sanığa üst hadden ceza verilmesi gerektiğine, kararın bozulması talebine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, sanığın olay tarihinde mağdure ...'nin cinsel amaçla omzunu tuttuğuna, saçlarını okşadığına, arkasına geçerek cinsel organıyla poposuna sürtündüğüne ilişkin mağdurenin aşamalarda başka delille desteklenmeyen soyut beyanları haricinde dosya kapsamında her türlü kuşkudan uzak, mahkumiyetine yeterli, kesin ve inandırıcı delil olmadığı, olaya ilişkin görgüsü olan herhangi bir tanığın da bulunmadığı,

sanığın mağdure ...'ye yönelik iddia olunan eyleminin cinsel amaçlı olup olmadığının şüpheli bir halden ibaret kaldığı ve şüpheli bu halden sanığın yararlanması gerektiği gerekçesiyle sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı kabul edilerek beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmış, hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa