Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/4653 K.2023/8493

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çankırı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2016 tarih ve 2016/95 Esas, 2016/240 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesi ile 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunlukları ile cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği, 2. Çankırı

2. Asliye Asliye Ceza Mahkemesince cinsel taciz suçundan verilen mahkumiyet kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Kapatılan 14. Ceza Dairesinin 28.01.2021 tarihli ve 2020/9426 Esas, 2021/612 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında basit yargılama usulü yönünden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. 3. Bozma ilamı üzerine Çankırı

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.07.2021 tarihli ve 2021/337 Esas, 2021/967 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilerek mahkumiyet hükmü tesis edilmiştir. 4. Anılan karara sanık tarafından itiraz edilmesi üzerine, Çankırı

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.11.2022 tarih ve 2021/955 Esas, 2022/673 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesi ile 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunlukları ile cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş, verilen karar sanık müdafii tarafından temyiz edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sübuta, eksik soruşturma ile mahkumiyet karar verildiğine, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair kesin delil bulunmaması nedeniyle beraat kararı verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesi; "olay günü katılanlar birbirleriyle telefon irtibatına geçerek rahatsızlıkları nedeniyle hastaneye gitmeye karar vermişler ve bir taksiye binerek hastaneye gitmişler, hastanede işlerinin bitiminde tekrar bir taksiye binerek evlerinin yakınına kadar gelmişler ve burada taksiden inmişlerdir.

Bu esnada katılanların taksiden indiğini gören sanığın onlara doğru yaklaşarak ilk önce arabasının camları kapalıyken onlara doğru gelin diye bir işaret yaptığı, katılanların yine işaretle onu reddettiklerini ilettikleri, ancak sanığın ısrar ederek bu sefer arabasının camını açarak gelin pişman olmazsınız şeklinde kastının hiçte iyi olmadığını ortaya koyan bir sözle onlara gelmelerini teklif ettiği, katılanların bunun üzerine seslerini yükselterek sanıktan gitmesini istedikleri, sanığın buna rağmen bir miktar olay yerinde durduğu,

katılanların polise haber vermesi üzerine olay yerinden uzaklaşarak 'U' dönüşü yaptığı ve tekrar katılanların bulundukları yolun karşısındaki yoldan onları takip ederek ilerlemeyi sürdürdüğü tam onların karşısında durduğu, polis gelmeden hemen önce de buradan ayrılarak gittiği anlaşılmıştır. Mahkememizin kabulüne göre olay bu şekilde cereyan etmiştir. Her iki katılan her aşamada birbiri ile örtüşen ve tutarlı beyanlarında olayı bu şekilde anlatmışlardır.

Sanığın ise katılanlara gelin pişman olmazsınız diye bir söz söylemediğini savunduğu, yine savunmasında iyi niyetli olarak yardımcı olmak maksadıyla sizi gideceğiniz yere bırakayım dediğini savunmalarına eklediği anlaşılmaktadır.

Sanığın katılanların ellerinde valiz olduğunu bu nedenle yardıma ihtiyaçları olabileceğini düşündüğünü beyan ettiği ancak, katılanların ellerinde valiz olmadığını beyan ettikleri, bu itibarla sanığın bu savunmasının gerçeğe uygun olmadığının anlaşıldığı, bu kabulün, katılanların ifadelerinden de anlaşılacağı üzere, herhangi bir yere seyahat etme yahut bir başka yerden seyahatten dönmedikleri anlaşılan katılanların ellerinde valiz olmasının akla uygun bir yönünün bulunmadığı,

bunun yanı sıra katılanların Çankırı'daki ikametlerinde sınav hazırlığı içerisinde oldukları ve böyle bir aşamada seyahat etmelerinin yine akla uygun bir davranış biçimi olmayacağı, dolayısıyla sanığın savunmasını güçlendirmek amacıyla katılanların ellerinde valiz olduğu savını ortaya attığı, ancak sanığın katılanlara karşı cinsel amaçlı olarak arabasının camını açarak gecenin yarısı sayılacak bir zaman diliminde caddenin kalabalıktan uzak,

sessiz ve sakin olduğu bir ortamda gelin pişman olmazsınız şeklindeki sözleriyle cinsel taciz suçunu işlediğinin sabit olduğu kanaatine varılmıştır." gerekçesiyle sanık hakkında mahkumiyet kararı vermiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteği reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Çankırı