Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/480 K.2023/3461

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Eskipazar Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.01.2015 tarihli ve 2012/23 Esas, 2015/3 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. 2. Eskipazar Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.01.2015 tarihli ve 2012/23 Esas, 2015/3 Karar sayılı kararının temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan)

14. Ceza Dairesinin 30.10.2018 tarihli ve 2018/1273 Esas, 2018/6312 Karar sayılı kararı ile ''İddianame içeriğine göre suça sürüklenen çocukların eylemlerine uyan 6545 sayılı Kanunun 59. maddesi ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 103/1. maddesinin birinci cümlesinde düzenlenen suçun üst sınırının 15 yıla kadar hapis cezası olarak belirlenmesi karşısında, atılı suçla ilgili davaya bakma ve bu kapsamda delilleri takdir ve değerlendirme görevinin 5235 sayılı Kanunun 12. maddesi gereğince Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken,

yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Karabük Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.06.2022 tarihli ve 2021/356 Esas, 2022/308 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan açılan kamu davasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, ikinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyizi Beraat kararı verilmesi gerekirken daha ağır olan düşme kararı verilmesinin usul ve kanuna aykırı olmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece. "S.S.Ç.'ler açısından dava zamanaşımı süresini en son kesen işlemin S.S.Ç.'ler hakkında düzenlenen iddianame olduğu anlaşılmakla, Her ne kadar S.S.Ç.'ler ..., ..... ..., ... ve ... hakkında katılan ...'e yönelik 'Çocuğun Cinsel İstismarı' suçundan dolayı cezalandırılması talebi ile kamu davası açılmış ise de.

TCK.'nın 66/1-d maddesi gereğince, TCK.'nın 103/1-1.cümle maddesinin, 6545 Sayılı Kanun öncesi düzenlenen hali ile 'Çocuğun Cinsel İstismarı' suçunun asli dava zaman aşımı süresinin 15 yıl, TCK.’nın 67/4. maddesi uyarınca kesintili dava zaman aşımı süresinin ise 22 yıl 6 ay olduğu,

S.S.Ç.'lerin 12 yaşını doldurdukları ancak 15 yaşını doldurmadıkları, bu nedenle TCK.’nın 66/2. maddesi uyarınca 12-15 yaş grubundaki S.S.Ç.'ler açısından asli dava zamanaşımı süresinin 7 yıl 6 ay olduğu gözetildiğinde, zaman aşımını kesen en son işlem olan iddianamenin düzenlendiği 07/03/2012 tarihinden hüküm tarihine kadar olağan zaman aşımı süresinin dolduğu anlaşılmakla, S.S.Ç.'ler ... ***, .... ***, .... ***, .... ***, ... *** ve..... *** hakkındaki davaların TCK.'nın 66/1-d, 66/2 ve CMK.'nın 223/8. maddesi uyarınca ayrı ayrı düşmesine karar verilmiştir." şeklindeki gerekçeyle hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Zamanaşımını kesen son işlemin suça sürüklenen çocuğun 24.05.2012 tarihinde yapılan sorgusu olduğu gözetilmeden hüküm fıkrasının 1. bendinin 2. paragrafında zamanaşımını kesen son işlemin iddianamenin düzenlendiği 07.03.2012 tarihinin yazılması Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün hukuka aykırılık olarak görülmüş, kararda başkaca bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Karabük Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.06.2022 tarihli ve 2021/356 Esas, 2022/308 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği,