Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/4808 K.2023/4585

Siirt 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.03.2018 tarihli ve 2017/102 Esas, 2018/79 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ile dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

17. Ceza Dairesinin, 05.06.2020 tarihli ve 2018/1586 Esas, 2020/1023 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek, "...Sanığın 02/08/2016 tarihinden yaklaşık 4-5 ay önce mağdura karşı cinsel istismar suçunu işlediğini gösteren mağdurun soyut beyanı dışında her hangi bir delil bulunmaması, sanığın suçlamayı kabul etmemesi karşısında sanık hakkında TCK'nın

43. Maddesi gereğince yetersiz gerekçeyle ceza artırımına gidilmesi,..." gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesi ve 289 uncu maddesi uyarınca bozulmasına karar verilmiştir. 3. Siirt

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.03.2022 tarihli ve 2021/333 Esas, 2022/77 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ile dördüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 4. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

17. Ceza Dairesinin, 30.05.2022 tarihli ve 2022/1017 Esas, 2022/1795 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekili ile o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, mağdurun soyut beyanı dışında delil bulunmadığına, müvekkilinin mağduru tehdit etmesinin fiziken imkansız olduğuna, müvekkilinin mağdurun yaşında hataya düşme yanılgısından faydalandırılması gerektiğine ve bu hususta hem yerel mahkeme hem bölge adliye mahkemesinin gerekli tartışmayla değerlendirmeyi yapmadığına, dosya kapsamına göre dosyanın bozma öncesi aşamasında iki sanık daha bulunduğuna ve bu sanıklar yönünden yerel mahkemece delil yetersizliğinden beraat kararı verildiğine,

mağdurun beraat eden diğer iki sanık yönünden de benzer ifadeler kullandığının açıkça ortada olduğuna, diğer iki sanığın beraat kararında mağdurun soyut beyanlarından bahsedildiğine, müvekkili hakkında bu soyut beyanlardan bahsedilmediğine, bu durumun eşitlik ilkesine aykırı olup çelişki oluşturduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanmamasının haksız olduğuna, müvekkili hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ve kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Tüm dosya kapsamına göre, olay tarihinde on beş yaşından küçük olan mağdurun 02.08.2016 tarihinde saat 21.00 sıralarında internet kafeden çıkıp eve gittiği sırada sanık ... ile birlikte metruk bir eve gittiği, sanığın mağdura pantolonunu indirmesini söylediği, mağdurun ilk olarak karşı çıktığı ancak sanığın mağduru dövmek ve rezil etmekle tehdit ettiği, bunun üzerine mağdurun korkarak pantolonunu indirdiği,

daha sonra sanığın da kendi pantolonunu indirerek mağdurun makatı üzerinde sürtünerek boşalması şeklinde kabul edilen eyleminde Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarının Uzmanlık raporu ve sanığın tevilli ikrarı gözetilerek sanığın üzerine atılı çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılıp, 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiş, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

17. Ceza Dairesinin, 30.05.2022 tarihli ve 2022/1017 Esas, 2022/1795 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Siirt