Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/4843 K.2023/7464

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.11.2014 tarihli ve 2014/42 Esas, 2014/326 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, 35 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İstanbul

19. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.11.2014 tarihli ve 2014/42 Esas, 2014/326 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 24.03.2022 tarihli ve 2021/2468 Esas, 2022/2879 Karar sayılı kararı ile "... sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; mağdurenin aşamalardaki beyanları, savunma, doktor raporları ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın mağdurenin poposuna dokunması, öpmesi ve mağdurenin üzerindeki kıyafetleri çıkarmaya çalışması sırasında icrai hareketlerini sonuna kadar götürebilme imkanı bulunduğu halde kendiliğinden bıraktığının anlaşılması karşısında, sübuta eren eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 102/1 maddesinde düzenlenen cinsel saldırı suçunu oluşturduğu,

mağdurun sanığın dayısının eşi olması nedeniyle TCK 102/3.c maddesinin de tatbikiyle belirlenecek lehe kanuna göre hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan mahkumiyet kararı verilmesi" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Bozma üzerine İstanbul

19. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.01.2023 tarihli ve 2022/227 Esas, 2023/6 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 20.03.2023 tarihli ve 9-2023/28247 sayılı bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Sanığın üst sınırdan takdiri indirim uygulanmaksızın cezalandırılması ve lehlerine vekalet ücretine hükmedilmesi istemine ilişkindir. B.

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Sanığın beyanlarında şikayetçinin sanığın dayısını aldattığını sanması nedeniyle tartışma çıktığını belirttiğine, alkolünde etkisiyle şikayetçiye kaba kuvvet uyguladığına, sanığın suç tarihi itibarıyla uyuşturucu madde bağımlısı olması sebebiyle şikâyetçinin olay kocasının kulağına gitmemesi için darp yerine cinsel saldırıda bulunulduğu iddiasıyla şikâyette bulunduğuna, şikâyetçi daha sonra gerçekleri söylemesine rağmen Mahkemece dikkate alınmadığına, suçun oluştuğuna dair yeterli delil olmadığına, tanıkların Mahkeme ifadelerinin de sanık beyanlarını doğruladığına,

şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması istemine ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, iddia, savunma, Yargıtay bozma ilamı içeriği ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın şikayetçinin eşinin yeğeni olduğu, sanığın küçüklüğünden beri akraba olması nedeniyle şikayetçinin evine gelip gittiği, sanığın 12.05.2013 günü şikayetçinin evine 16.45 sıralarında gittiği, evde şikayetçi ile birlikte küçük yaştaki kızının bulunduğu ancak çocuğun hasta olması nedeniyle yattığı, sanığın evin salon kısmına giderek oturduğu, şikayetçinin evde temizlik yapmaya başladığı sırada sanığın bulunduğu yerden kalkarak eliyle şikayetçinin kalçasını ellemeye başladığı,

sanığın alkol ve uyuşturucu kullanması nedeniyle şikayetçinin sanıktan çekindiği, bu nedenle yatak odasına giderek biber gazını eline alarak çocuğunun yanına gittiği, sanığın da " yanıma gel otur, sana hediye aldım, onu vereceğim" diyerek yanına çağırdığı, şikayetçinin korkusundan sanığın yanına gittiğinde kendisine çekerek öpmeye başlaması nedeniyle elindeki biber gazını sıktığı, ancak gazın etkisini göstermemesi üzerine sanığın pantolonunu indirdiği, sonrasında da şikayetçinin eşofmanını ve onun altındaki taytını indirmeye çalıştığı ve "bir kere ver" şeklinde sözler söylediği,

şikayetçinin sanığın güçlü olması ve direncini kırmak amacıyla " tamam istediğini yapacağım , ama burada olmaz , çocukların odasına gidelim " demesi üzerine sanığın şikayetçiyi tutarak yatak odasına götürdüğü, burada şikayetçinin tekrar direnerek odadaki televizyonu sanığa doğru attığı, çocuğuna bağırarak kalkmasını istediği daha sonra odadan çıkarak dışarı kaçtığı, üst katta bulunan ev sahibi olan tanık Kazım'la karşılaştığı, ev sahibinden utandığı için "evde bulunan televizyonun yere düştüğünü" söyleyerek yardım istediği,

daha sonra ev sahibinin eşi olan tanık Güler'in yanına çıkarak olayı anlattığı, sanığın tüm olanlara rağmen olaydan haberdar edilen annesi tanık Gülüş eve gelinceye kadar evden ayrılmadığı, şikayetçinin 13.05.2013 günü şikayetçi olduğu, sanığın ise 17.05.2013 günü kendiliğinden teslim olduğu olay kapsamında, sanığın olay günü şikayetçinin poposuna dokunup, öpmesi ve şikayetçinin üzerindeki kıyafetleri çıkarmaya çalışması şeklinde sübuta eren eylemi nedeniyle lehine olan 6545 sayılı yasa ile değişiklik öncesi 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılmasına,

şikayetçinin sanığın dayısının eşi olduğu anlaşıldığından sanık hakkında verilen cezada aynı Kanun'un 102 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca yarı oranında artırım yapılmasına, sanığın duruşmadaki iyi hali lehine takdiri tahfif sebebi kabul edilerek aynı Kanun'un 62 nci maddesi gereğince sanığın cezasının takdiren 1/6 oranında indirilmesine,

mahkemenin bozmaya konu olan 04.11.2014 tarihli 2014/42 Esas, 2014/326 Karar sayılı ilamına yönelik temyizin sadece sanık tarafından yapılmış olması dikkate alındığında sanık açısından verilen ilk mahkûmiyet kararındaki ceza miktarının kazanılmış hak olduğu dikkate alınarak sanığın neticeten 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Mahkemece lehe aleyhe kanun değerlendirilmesi yapıldığından Tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçede açıklanan nedenle İstanbul