Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/486 K.2023/3603

Güldane'ye yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün Dairemizin 2022/15071 Esasında kayıtlı dosyasında incelendiği anlaşılmıştır. Katılan ... vekili Av. ... ve katılanlar vekili Av. ...'ın temyiz istemleri yönünden.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede; sanık hakkında mağdureler ... ve ...'ya yönelik atılı suçlardan kurulan hükümlere ilişkin katılan ... vekili Av. ... ile katılanlar vekili Av. ...'ın temyiz dilekçelerinde herhangi bir temyiz sebebi göstermedikleri anlaşıldığından, vaki temyiz istemlerinin aynı Kanunun 298 inci maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

Sanık hakkında mağdure ...'ya yönelik sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçu ile mağdure ...'ya yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan verilen hükümlere ilişkin katılan ... vekili Av. ..., katılanlar vekili Av. ... ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yönünden; anılan hükümlerin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun'un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu,

294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, Dairemizin 2022/15071 Esasında kayıtlı dosyayla iş bu dosya arasında bağlantılı olduğu ve birlikte inceleme yapılması gerektiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Hükümlerin niteliğine göre katılanlar vekili Av. ...'ın duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesi uyarınca reddiyle duruşmasız yapılan değerlendirmede gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana

7. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.07.2020 tarihli ve 2019/449 Esas, 2020/187 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdure ...'ya yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi ile üçüncü fırkasının (c) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 15 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

mağdure ...'ya yönelik ise sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ile üçüncü fırkasının (c) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl 21 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi

12. Ceza Dairesinin 24.11.2020 tarihli ve 2020/1560 Esas, 2020/1419 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ve sanık müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 3. Yargıtay

9. Ceza Dairesinin, 04.04.2022 tarihli ve 2021/19384 Esas, 2022/3133 Karar sayılı ilâmıyla; ''Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurelerin aşamalarda başka delille desteklenmeyen soyut beyanları, tanık ifadeleri, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, ilk derece mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle mahkumiyet kararlarının yerinde olmadığı anlaşıldığından, söz konusu hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi,'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.10.2022 tarihli ve 2022/241 Esas, 2022/347 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdurelere yönelik çocuğun cinsel istismarı ve sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan ... Vekili Av. ... ve Katılanlar Vekili Av. ...'ın Temyizleri Süre tutum dilekçesi verdikleri anlaşılmıştır. B.

Katılanlar vekili Av. ...'ın Temyiz İstemi Mağdurelerin aşamalarda detaylı ve istikrarlı anlatımlarda bulundukları, beyanlarının ruh sağlığına ilişkin rapor ve tanık ifadeleri ile teyit edildiği, sanık ve katılan mağdurelerin ailelerinin sık sık biraraya geldiği ve sanığın eylemlerinin rahatlıkla gerçekleştirebileceği ortamlarda bulundukları, sanık ve katılan mağdureler arasında iftira atılmasını gerektirir husumet olmadığı, sanığın atılı suçlardan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. C. Katılan ...

Vekili Av. ...'ın Temyiz İstemi Tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin kanaate ulaştırır verilerin olduğu, intikalin doğal gerçekleştiği, sanığın üzerine atılı suçtan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. D.

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Katılan mağdurelerin beyanlarında çelişki bulunmadığı, ruh sağlığına ilişkin raporların da bu durumu teyit ettiği, sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

OLAY VE OLGULAR Sanığın farklı tarihlerde kuzeniyle oynayan katılan mağdure ...'nın dudağından öptüğü ve kalçasına vurduğu, ayrıca katılan mağdure ...'nın dudağından ve boynundan öptüğü, cinsel bölgesine eliyle dokunup cinsel organını katılan mağdure ...'nın cinsel organına sürttüğü, bu suretle üzerine atılı suçları işlediği iddiasıyla kamu davası açılan olayda.

Olayın intikal şekli ve zamanı, katılan mağdurelerin aşamalarda başka delille desteklenmeyen soyut beyanları, tanık anlatımları, savunma ile tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak somut ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek sanık hakkında atılı suçlardan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A.Katılan ...

Vekili Av. ... ve Katılanlar Vekili Av. ...'ın Temyiz İstemleri Yönünden 1. 5271 sayılı Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan ... vekili Av. ... ile katılanlar vekili Av. ...'ın temyiz dilekçelerinde herhangi bir temyiz sebebi göstermedikleri anlaşıldığından, vaki temyiz istemlerinin aynı Kanunun 298 inci maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Ret sebebine göre Tebliğnamedeki temyiz istemlerinin esastan incelenmesine yönelik görüşe iştirak edilmemiştir. B. Katılan ...

Vekili Av. ..., Katılanlar Vekili Av. ... ve Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemleri Yönünden Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. C.

Tebliğname Yönünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi

12. Ceza Dairesinin 18.09.2019 tarihli ve 2019/374 Esas, 2019/45 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılan mağdurelere yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin kesinleştiği ve temyiz edilmediği, ayrıca sanık hakkında katılan mağdure Güldane'ye yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün Dairemizin 2022/15071 Esasında kayıtlı dosyasında incelendiği, her iki suçtan kurulan hükümlerin yok hükmünde olup hukuki değer taşımadığı anlaşılmakla sanık hakkında atılı suçlardan kurulan hükümlerin onanması görüşünü belirten Tebliğnameye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

A. Katılan ... Vekili Av. ... ve katılanlar vekili Av. ...'ın Temyiz İstemleri Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Katılan ... vekili Av. ... ve katılanlar vekili Av. ...'ın vaki temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle, REDDİNE, B. Katılan ...

Vekili Av. ..., Katılanlar Vekili Av. ... ve Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemleri Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Adana

7. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.10.2022 tarihli ve 2022/241 Esas, 2022/347 Karar sayılı kararında katılanlar vekilleri ile katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Adana