Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/5743 K.2023/7709

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.11.2014 tarihli ve 2011/450 Esas, 2014/290 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında "nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan" cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 11 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Bakırköy

4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.11.2014 tarihli ve 2011/450 Esas, 2014/290 Karar sayılı kararının sanık müdafii, katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 27.10.2022 tarihli ve 2021/3797 Esas, 2022/9624 Karar sayılı kararı ile "Olayın intikal şekli ve zamanı, müştekinin aşamalardaki beyanları, tanık ifadeleri, savunma ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde;

sanığın katılanın aşılabilir mukavemeti dışında organ sokma eylemini tamamlamasına engel harici neden olmaksızın eylemini kendiliğinden sonlandırdığının anlaşılması karşısında mevcut haliyle sübuta eren eyleminin TCK'nın 102/1. maddesinde düzenlenen cinsel saldırı suçunu oluşturduğu gözetilerek hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek nitelikli cinsel saldırıya teşebbüsten mahkûmiyetine karar verilmesi" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.03.2023 tarihli ve 2023/21 Esas, 2023/103 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Vekilinin Temyiz İsteği Teşdiden ceza tayini ve takdiri indirim sebeplerinin sanık hakkında uygulanmaması istemine ilişkindir. B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Eylemin teşebbüs aşamasında kalması nedeniyle teşebbüs hükümlerinin uygulanması istemine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ... ile katılan ...'nin aynı işyerinde çalışmaları sebebiyle birbirlerini tanıdıkları, olay günü sanığın aynı işyerinde çalışan ...'nin de geleceğini söyleyerek katılanı gezmeye gitmek konusunda ikna ettiği ve olay günü sanık ile katılanın birlikte ...'de bulunan ... gölüne gitmek için yola çıktıkları, sanığın yolda ...'yi aradığı ancak ulaşamadığını söylediği,

bu şekilde göl kıyısına giderek birlikte alkol aldıkları, konuşma sırasında sanığın katılana cinsel konuları açtığı, katılanın bu konuların konuşulmasına karşı çıkmasına rağmen sanığın konuşmalarını sürdürerek katılan ile cinsel ilişkiye girmek istediğini söylediği ve katılanın karşı çıkmasına rağmen vücuduna dokunmaya başladığı, katılanı kolundan tutarak geldikleri araca götürdüğü ve kendi pantolon ve iç çamaşırını çıkardığı, katılanın da pantolonunu zorla çıkarmaya çalışarak katılana karşı cinsel saldırıda bulunduğu, bu suretle sanığın üzerine atılı cinsel saldırı suçunu işlediği vicdani kanaatine varılmış;

her ne kadar sanık hakkında katılana karşı nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüs suçundan kamu davası açılmış ise de; olayın intikal şekli ve zamanı, katılanın aşamalardaki beyanları, tanık ifadeleri, savunma ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın katılanın aşılabilir mukavemeti dışında organ sokma eylemini tamamlamasına engel harici neden olmaksızın eylemini kendiliğinden sonlandırdığı anlaşıldığından sanığın sübuta eren eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen cinsel saldırı suçunu oluşturması nedeniyle sanık hakkında cinsel saldırı suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesi gerekçe ve tüm dosya kapsamı incelendiğinde; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir hukuka aykırılık saptanmamış;

sanık müdafiinin ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy

4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.03.2023 tarihli ve 2023/21 Esas, 2023/103 Karar sayılı kararında sanık müdafiince ve katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.11.