Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/5727 K.2023/4909

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu

4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.04.2014 tarihli ve 2013/48 Esas, 2014/151 Karar sayılı kararı ile; a) Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci, üçüncü, altıncı fıkraları ve 62 nci maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b) Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci, üçüncü, altıncı fıkraları,

43 ve 62 nci maddeleri uyarınca 13 yıl 4 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.04.2014 tarihli ve 2013/48 Esas, 2014/151 Karar sayılı kararının sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 02.12.2021 tarihli ve 2021/1808 Esas, 2021/9579 Karar sayılı kararı ile ''Suç tarihi dönemde on bir yaşında olan mağdurenin aşamalarda babası ile üvey annesi olan sanıkların değişik tarihlerde kendisine yönelik gerçekleştirdikleri cinsel istismar eylemlerine ilişkin tutarsız ve çelişkili ifadelerde bulunması,

olaylara dair verdiği ayrıntılar ile durumu anlattığını bildirdiği tanık ...'ın ifadeleri arasında uyumsuzluk bulunması ve mahkemece söz konusu beyanlar arasındaki çelişkilerin giderilmemesi karşısında, maddi hakikatin ortaya çıkarılması için mağdurenin teminiyle mevcut ifadeler okunduktan sonra her bir sanığın farklı zamanlardaki eylemlerinin tereddüte mahal vermeyecek şekilde belirlenmesinden sonra sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.12.2022 tarihli ve 2022/87 Esas, 2022/617 Karar sayılı kararı ile sanıkların beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Mağdure beyanlarının aşamalarda ayrıntılı ve istikrarlı olduğu, mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna ilişkin raporun mevcut olup sanıklar hakkında mahkumiyet hükümleri kurulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece ''katılanın sanıklar bakımından olayın oluş şekline ilişkin eylemleri itibariyle anlatımları arasında aşamalardaki çelişkinin mevcudiyeti ve mağdur anlatımları ile tanık ...'ın anlatımları arasında aşamalardaki çelişkinin ve uyumsuzluğun devam etmesi itibariyle ceza yargılamasının temel amacı ile bu amaca konu genel ilke olan şüpheden sanık yararlanır ilkesi dikkate alındığında katılanın soyut olmaktan öteye geçmeyen aşamalarda çelişkili ve tutarsız beyanları haricinde, sanıkların üzerilerine atılı olup kamu davasına konu olan müsned suçları işlediklerine ve müsned suçlardan dolayı mahkumiyetine yeter derecede şüphenin ötesinde,

kanaat oluşturabilecek nitelikte her türlü şüpheden uzak somut, maddi, inandırıcı ve kesin delilin mevcut olmaması itibariyle sanıkların üzerilerine atılı müsned suçları işledikleri sabit görülmediğinden'' sanıkların ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.12.2022 tarihli ve 2022/87 Esas, 2022/617 Karar sayılı kararında kabul ve takdir kılınmış beraat hükümleri usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talepleri reddedilmiştir.

V. KARAR