Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/5846 K.2023/8977

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.12.2014 tarihli ve 2013/33 Esas, 2014/336 Karar sayılı kararı ile sanığın reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.12.2014 tarihli ve 2013/33 Esas, 2014/336 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 21.09.2022 tarihli ve 2021/5386 Esas, 2022/8051 Karar sayılı kararı ile ''Sanığın işlediği kabul edilen eylemin suç tarihi itibarıyla lehe olup 6545 sayılı Kanun değişikliğinden önceki 5237 sayılı TCK’nın 104/1. maddesinde düzenlenen reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturup,

öngörülen cezanın üst sınırının iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektirmesi ve mahkemece mahkûmiyet hükmü kurulmasının ardından 17.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesindeki basit yargılama usulüne dair kanuni düzenlemeden sonra 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1/c bendine yönelik olarak 19.08.2020 günlü,

31218 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 tarih ve 2020/16 Esas-2020/33 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin (d) bendinde yer alan 'Kovuşturma evresine geçilmiş' ibaresinin, aynı bentte yer alan 'Basit yargılama usulü' yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptal edilmesi karşısında, anılan karara istinaden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.01.2023 tarihli ve 2022/464 Esas, 2023/28 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 104 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 11 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyizi Sanığın beraatine, sanığa tayin edilen ceza miktarına göre sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına veya verilen cezanın ertelenmesine karar verilmesi gerekirken, sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesinin de yasalara aykırı olduğuna ilişkindir. B. Sanığın Temyizi Sebebe dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece; ''İddia, sanık ...'in savunmaları, katılanlar ..., ... ve ...'ın beyanları, üst arama tutanağı, 24/11/2012 tarihli olay tutanağı, Adli Tıp Kurumu 6. Adli Tıp İhtisas Kurulunun 28/03/2014 tarihli raporu, Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/73 Esas, 2013/454 Karar ve 10/10/2013 tarihli birleştirme kararı, Mahkememizin 2013/33 Esas, 2014/336 Karar ve 11/12/2014 tarihli kararı, Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 2021/5386 Esas, 2022/8051 Karar ve 21/09/2022 tarihli bozma ilamı, olayın oluş şekli, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamı hep birlikte değerlendirilmekle.

Sanık hakkında mağdureyi zorla birden çok kez vücuda organ sokmak suretiyle nitelikli cinsel istismar ve cebir, tehdit ve hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile TCK'nın 103/2, 43/1, 109/2-3-f-5. maddeleri gereğince cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmış ise de;

olay tarihinde 15 yaşını doldurmuş olan mağdure ...'ın 20/01/2013 tarihli soruşturma aşamasında verdiği ifadesinde sanığın cinsel ilişki teklifini rızası ile kabul ettiğini, aynı gece sucu dükkanında alkolün etkisi ile birlikte uyuduklarını, ertesi gün birlikte su satmaya çıkarak kiraladıkları araba ile gezdiklerini, ertesi gün Floryada başka bir evde sanık ile tekrar ilişkide bulunduğunu beyan ettiği, sanığın olayın başından itibaren tüm savunmalarında olayın mağdurenin rızası ile olduğunu savunduğu,

mağdurenin çelişkili beyanları, olayın rızaya dayalı olduğuna dair mağdurenin sonradan değiştirdiği beyanından başka sanığın savunmasının aksine eylemini zorla gerçekleştirdiğine ilişkin yeterli delil bulunmadığı anlaşıldığından. 19 yaşında bulunan sanığın 15 yaşını dolduran mağdure ile rızası ile birlikte olmak eylemine uyan ve lehine olan TCK 104/1, 43/1. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Mahkememizin 2022/411 Esas ve 2022/592 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında basit yargılama usulü uygulanarak verilen karara karşı katılan vekili ve sanık tarafından itiraz edilmiştir. Sanığın 16/01/2023 tarihinde Mahkememize göndermiş olduğu dilekçe ile itiraz hakkından vazgeçtiğini belirtmiş, Mahkememizce alınan beyanında da itiraz hakkından vazgeçtiğini beyan etmiştir.

Sanığın dilekçe içeriği ve beyanı dikkate alınarak sanığın basit yargılama usulüne itiraz etmemiş sayılmasına karar verilerek yargılamaya devam olunmuştur. 5271 sayılı CMK'nın 252/3. maddesi gereğince sanık dışında katılan vekili tarafından verilen karara karşı itiraz edildiği anlaşıldığından sanık hakkında CMK'nın 251/3 maddesi uyarınca 1/4 oranında yapılan indirimin korunmasına karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.'' şeklindeki gerekçeyle karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın işlediği reşit olmayanla cinsel ilişki suçunun 5237 sayılı Kanun'un 104 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenip, öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinde belirtilen 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresine tabi bulunduğu ve 11.12.2014 tarihli hüküm ile 19.01.2023 tarihli hüküm arasında bu sürenin geçmiş olduğunun gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bakırköy

4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.01.2023 tarihli ve 2022/464 Esas, 2023/28 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak,