Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/5930 K.2024/2803

Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir. Sanık hakkında katılan mağdureye karşı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu ile müstehcenlik suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Adliye Mahkemesinde silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından,

01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I.HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR 1. İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.03.2020 tarihli ve 2019/146 Esas, 2020/161 Karar sayılı kararı ile,

sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesi, 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca neticeten 22 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, müstehcenlik suçundan aynı Kanun'un 226 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının birinci cümlesi ve 53 üncü maddesi uyarınca neticeten 10 yıl hapis ile 100.000 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

konut dokunulmazlığının ihlali suçundan da aynı Kanun'un 116 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca neticeten 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Kararın sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili, katılan mağdure vekili ve katılan ... tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 14.09.2020 tarihli ve 2020/770 Esas, 2020/1049 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun konut dokunulmazlığının ihlali ile müstehcenlik suçlarından kurulan hükümler yönünden esastan reddine ve çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden kabulü ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci ve üçüncü cümleleri,

103 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca neticeten 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II.TEMYİZ SEBEPLERİ A.

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Duruşmalı inceleme yapılması gerektiği, usul ve yasaya aykırı karar verildiği, çocuğun cinsel istismarı suçundan ceza tatbik edilirken koşulları oluşmadığı halde nitelikli halden cezada arttırım yapılması ve fakat koşulları oluşmasına rağmen de tüm hükümler açısından takdiri indirim yapılmayarak fazla cezaya hükmedildiği beyanıyla kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. B.

Katılan Bakanlık Vekili, Katılan Mağdure Vekili ve Katılan ...’nın Temyiz İstemleri Çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm bakımından sanığın eyleminin çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna teşebbüs olarak değerlendirilmesi gerektiği, kabule göre de; çocuğun cinsel istismarı suçundan ceza tayin edilirken temel cezanın üst sınırdan belirlenmesinin yanında sonuç cezada da indirim uygulanmadan hüküm kurulması gerektiğine ilişkindir. III.GEREKÇE A.

Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca, İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından anılan hükme yönelik temyiz isteğinin reddine karar vermek gerekmiştir. B.

Çocuğun Cinsel İstismarı ve Müstehcenlik Suçlarından Verilen Hükümler Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen yargılama neticesinde istinaf başvurusunun esastan reddi ile mahkumiyete dair kurulan hükümlere yönelik sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili, katılan mağdure vekili ve katılan ...’nın temyiz sebeplerinin yerinde görülmediği anlaşıldığından kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV.KARAR A.

Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.

Çocuğun Cinsel İstismarı ve Müstehcenlik Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 14.09.2020 tarihli ve 2020/770 Esas, 2020/1049 Karar sayılı kararında sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili, katılan mağdure vekili ve katılan ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak,