Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/5953 K.2023/5979

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1. Şanlıurfa

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.04.2021 tarihli ve 2020/363 Esas, 2021/197 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarına teşebbüsten 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, dördüncü fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunlukları ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ile beşinci fıkrası uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

17. Ceza Dairesinin, 14.09.2021 tarihli ve 2021/1636 Esas, 2021/2188 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısı, sanık müdafii ile mağdur ve katılan ... vekili ile katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun, katılan Bakanlık lehine vekalet ücreti verilmesi gerektiğinden bahisle 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

17. Ceza Dairesinin, 14.09.2021 tarihli ve 2021/1636 Esas, 2021/2188 Karar sayılı kararının, sanık ve müdafii, katılan Bakanlık vekili ile katılanlar ... ve mağdure vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 22.06.2022 tarihli ve 2021/29009 Esas, 2022/6478 Karar sayılı kararı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden kararın onanması ile çocuğun cinsel istismarına teşebbüs suçu yönünden ise sair redli '' Çocuğun cinsel istismarı suçunda,

teşebbüs hükümlerinin uygulanabilmesi için sanığın işlemeyi kastettiği suçla ilgili icra hareketlerine doğrudan doğruya başlayıp da elinde olmayan nedenlerle bu hareketleri tamamlayamaması gerektiği, dosya kapsamına ve oluşa uygun kabule göre olayda taraflar dışında kimsenin bulunmadığı anlaşıldığından, mevcut haliyle fiillin çocuğun cinsel istismarı kapsamında kaldığı gözetilerek TCK'nın 103/1, 4. maddelerinin uygulanması yerine yazılı şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna teşebbüsten hükümler kurulması,'' nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.11.2022 tarihli ve 2022/504 Esas, 2022/850 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, dördüncü fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Suçun unsurlarının oluşmadığına, mahkûmiyete yeterli somut, kesin ve her türlü şüpheden uzak ve kesin bir delilin bulunmadığına, mağdure beyanının çelişkili olduğuna, kabule göre de sanığın eyleminin sarkıntılık olarak değerlendirilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi. Sanığın üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. C.

Katılan ... ve Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan hüküm kurulması ve teşdit hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Bozulmasından Sonra Yapılan Yargılama Sonucunda İlk Derece Mahkemesi.

Mağdurenin olay tarihinde teyzesi ile birlikte pazara gittiği, teyzesinin ilaçlarını almak için teyzesinden dönmek üzere ayrıldığı, mağdurenin gecikip teyzesini bulamaması üzerine tuvalet merdivenlerinde bekleyen sanığın sözleriyle mağdurenin içeri girmesini sağlayarak arkasından gelerek mağdureyi ittiği ve içeriye girmesi yönünde zorladığı, mağdurenin kaçmaya çalışması üzerine sanığın mağdureyi kazağından ve eteğinden çektiği, mağdurenin yere düştüğü sanığın da mağdurenin üzerine uzanmaya çalışma, özel bölgesine, göğsüne dokunmaya ve dudağını öpmeye çalıştığı;

ancak mağdurenin sanığı itmek ve özel bölgesine vurmak suretiyle mukavemet gösterip koşarak kaçmayı başardığı, sanığın mağdurenin üzerine uzanmaya ve dudağını öpmeye çalışma, özel bölgesine ve göğüslerine dokunma şeklindeki eylemlerinin ani ve kesik olmadığı, tanık beyanı, doktor raporu, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alınarak sanığın eyleminin basit cinsel istismar suçu oluşturduğu,

sanığın eylemi sırasında cebir kullanması nedeni ile de hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması gerektiği, dosya kapsamına ve oluşa uygun kabule göre olayda taraflar dışında kimsenin bulunmadığından eylemin teşebbüs aşamasında kalmadığı kanaati ile çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Şanlıurfa

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.11.2022 tarihli ve 2022/504 Esas, 2022/850 Karar sayılı kararında sanık müdafii, katılan ... ve mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Şanlıurfa