Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/620 K.2023/3530

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Uşak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2013 tarihli ve 2012/148 Esas, 2013/511 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan yapılan yargılama neticesinde cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Uşak

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2013 tarihli ve 2012/148 Esas, 2013/511 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay kapatılan

14. Ceza Dairesinin 10.03.2020 tarihli ve 2019/7643 Esas, 2020/1876 Karar sayılı kararı ile "...Katılan mağdurenin, sanığın 2011 yılı ara tatili ile ikinci dönem başında gerçekleştirdiğini iddia ettiği eylemler hakkındaki beyanının tanıklar tarafından doğrulanmadığının anlaşılması karşısında, anılan eylemlerin gerçekleştiğine dair soyut iddia dışında her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı,

kaldı ki eylemlerin gerçekleştirildiğinin kabulü halinde dahi, mağdurenin iddia ettiği tarihe yönelik tariflemesinden ilk eylemin 2011 yılı Ocak ayının yirmisi ile sonu arasına, ikinci eylemin ise 2011 yılı Şubat ayı başlarına tekabül edip mağdurenin şikayetini altı aylık kanuni şikayet süresinden sonra 20.01.2012 tarihinde dile getirmesi nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi suretiyle fazla ceza tayini,..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Uşak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.03.2021 tarihli ve 2020/509 Esas, 2021/191 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 10.01.2023 tarihli ve 9 - 2022/144290 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Özetle kararın hukuka ve kanuna aykırılıklar içerdiğine, müvekkiline atfedilen suçla ilgili olarak hiçbir kesin ve somut delil bulunmadığına, müvekkilinin katılan mağdure tarafından duruşma esnasında teşhis dahi edilemediğine, teşhisin usule uygun olmadığına, katılan mağduredeki bu şüphe müvekkili lehine yorumlanmaksızın hakkında hüküm kurulduğuna, indirim hükümlerinin uygulanmadığına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin uygulanmadığına, müvekkilinin lehine sonuçlar doğurabilecek usul işlemleri yerine getirilmeksizin hüküm kurulduğuna,

kararın bozulması talebine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü katılan mağdurenin okuldan çıkıp evine gittiği sırada sanığı okulun kapısında beklerken gördüğü, sanığın katılan mağdureye bakıp gülümseyerek elini cinsel organına götürüp pantolonunun fermuarını açmaya çalışması üzerine katılan mağdurenin olay yerinden kaçıp 155 polis imdat telefonunu arayıp sanığı ihbar etmesiyle intikal eden olayda sanığın cinsel taciz suçundan mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanığın işlediği cinsel taciz suçunun suç tarihi itibariyle üst sınırının iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektirmesi ve mahkemece mahkumiyet hükmü kurulmasının ardından 17.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesindeki basit yargılama usulüne dair kanuni düzenlemeden sonra 7188 sayılı Kanun'un geçici 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine yönelik olarak 19.08.2020 günlü,

31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 tarih ve 2020/16 Esas-2020/33 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanunun 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin, aynı bentte yer alan "basit yargılama usulü" yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptal edilmesi karşısında, anılan karara istinaden sanığın hukuki durumunun yeniden karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmış, bozma sebebine uygun olarak onama isteyen Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

V. KARAR