Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/6377 K.2023/5333

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.05.2017 tarih ve 2016/224 Esas, 2017/189 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 20.09.2017 gün ve 2017/1623 Esas, 2017/1612 Karar sayılı kararıyla İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. 3.Yargıtay kapatılan

14. Ceza Dairesinin 14.03.2018 tarih ve 2017/8793 Esas, 2018/1855 karar sayılı kararı ile sanığın atılı suçu işlediği hususunda mahkûmiyete yeter her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden hükmün bozulması yerine yazılı şekilde vaki istinaf başvurusunun esastan reddedilmesinden dolayı Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

4. Anılan Yargıtay ilamına Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.05.2018 gün ve 14-2017/61726 sayılı hükmün onanması gerektiği görüşüyle itiraz edilmesi üzerine dosyanın Yargıtay Birinci Başkanlığa gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine karar verilmiştir.

5. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.06.2022 tarihli ve 2018/(Kapatılan) 14-409 Esas ve 2022/479 Karar sayılı kararı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine karar verilmiştir. 6. Bozma ilamı üzerine Mersin

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.02.2023 tarihli ve 2022/406 Esas, 2023/35 Karar sayılı kararı ile sanığın atılı suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatine karar verilmiş, verilen karar katılan Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık vekili; mağdure beyanlarına itibar edilmeyerek tamamen suçtan kurtulmaya yönelik beyanlarda bulunan sanığın savunmalarına itibar edildiğini, mağdurenin soruşturma aşamalardaki istikarlı beyanlarına üstünlük tanınmamasının hukuka aykırı düştüğünü, sanığın üst sınırdan indirim uygulanmaksızın cezalandırılması gerektiğini belirterek temyiz isteminde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamı üzerine yapılan yargılama sonucunda; ''Her ne kadar sanık hakkında kız kardeşi olan mağdura yönelik olarak cinsel istismar suçundan cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış ise de, gerçekleştiği iddia olunan olayın makul bir neden olmamasına rağmen üzerinden uzun bir zaman (beyana göre 3-4 yıl) geçtikten sonra adli makamlara intikal ettirilmesi,

mağdurun soruşturmada 5-6 yaşlarından 11-12 yaşlarına kadar sanığın kendisine cinsel istismarda bulunduğunu ve özel bölgesine birden çok kez dokunduğunu söylemesine rağmen kovuşturmada sanığın 7-8-9 yaşlarında kendisine istismarda bulunduğunu ve özel bölgesine bir kere dokunmak istediğini beyan ederek hem olayın gerçekleştiği zamanda hem de sanık tarafından yapıldığı iddia edilen eylemlerin niteliğinde ve niceliğinde çelişkiye sebep olması, bu nedenle mağdurun anlatımlarının aşamalarda istikrar göstermemesi, sanığın aşamalardaki kardeşi olan mağdurla sürekli dalga geçtiği, ona hakaret ettiği, 2-3 ay önce de çok kötü şekilde onu dövdüğü,

bu nedenle kendisine iftira attığı şeklindeki savunması ile sanık ... mağdurun kardeşleri olan tanıkların da husumete varacak boyuttaki geçimsizliğe ilişkin sanık savunmalarını doğrulamaları, mağdurun cinsel istismara ilişkin olayları ablası tanık ...'ye anlattığını beyan etmesine rağmen tanık ...'nin mağdurun kendisine bir şey anlatmadığını söyleyerek mağdurun beyanını teyit etmemesi, mağdurun ileri sürdüğü cinsel istismara ilişkin olayı gören ve mağdur beyanlarını doğrulayan herhangi bir tanık bulunmaması,

sanığın tüm aşamalarda atılı suçu inkara yönelen savunması nazara alındığında, mağdurun soyut beyanı dışında sanığın atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşıldığından sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı sonucuna varılmıştır." gerekçesiyle sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükümde, delillerin ve olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği, buna ilişkin gerekçenin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda İlk Derece Mahkemesi tarafından bozma üzerine gerçekleştirilen yargılama neticesinde kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mersin

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.02.2023 tarihli ve 2022/406 Esas, 2023/35 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Mersin