Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/6480 K.2023/6248

Tokat

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.10.2022 tarihli ve 2022/251 Esas ve 2022/271 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü ve 53 üncü maddeleri uyarınca 20 yıl hapis ve hak yoksunlukları ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 109 uncu maddesinin birinci, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 43 üncü ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 19.01.2023 tarihli ve 2022/2272 Esas, 2023/109 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. 3. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi

3. Ceza Dairesinin, 03.03.2023 tarihli ve 2022/2272 Esas, 2023/109 Karar sayılı ek kararı ile sanık müdafilerinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.

Sanık Müdafilerinin Temyiz İstemleri Mağdurenin aşamalarda çelişkili beyanlarda bulunduğuna, mağdurenin annesinin mağdurenin yalan söyleyen bir kişiliğe sahip olduğunu ifade ettiğine, mağdurenin ablasının, mağdurenin, sanığa yaşını on sekizden büyük olarak söylediğine ilişkin beyanına, mağdurenin vücut yapısı olarak da on sekiz yaşından büyük gösterdiğine, mağdurenin sanıkla rızası ile ilişkide bulunduğu ve bu durumda sanığın mağdurenin yaşı konusunda hataya düşerek mağdurenin rızası doğrultusunda ilişkiye girdiğinin açık olduğuna, sanık hakkında takdiri indirim uygulanmamasının hatalı bir değerlendirme olduğuna,

açıklanan nedenlerle sanık hakkında beraat hükmü kurulması gerektiğine yöneliktir. B. Sanık Müdafilerinin Ek Karara Yönelik Temyiz İstemleri Cinsel istismar eylemiyle sınırlı olmak üzere hürriyetten yoksun bırakmanın ayrıca 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesindeki suça vücut vermeyeceği, bu nedenle sanığa kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan da ceza verilmesi açıkça hatalı olduğu yönündedir. C.

Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Sanık hakkında alt sınırdan daha fazla uzaklaşılarak hüküm tesis edilmesi ve Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanık ile mağdurenin babasının arkadaş olmaları sebebiyle sanığın sık sık mağdurelerin evine gidip geldiği, sanığın samimi ikrarı ile mağdurenin aşamalardaki beyanlarından anlaşıldığı üzere sanık ile mağdurenin, mağdureye ait evde birden fazla kez organ sokma suretiyle normal yollarla cinsel ilişkiye girdikleri anlaşılmakla sanığın üzerine atılı bulunan çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği kanaatine varılmıştır.

Mağdurenin hastanede gerçekleşen doğumuna ilişkin doğum belgesi, sanığın soruşturma evresinde alınan kolluk beyanında mağdurenin on üç yaşında olduğunu bildiğine yönelik müdafii huzurundaki anlatımı, mahkemece yapılan gözlemde de mağdurenin on beş yaşından küçük görüntüde olduğuna ilişkin kanaat, mağdurenin babasının, sanığın kızının gerçek yaşını bildiğine ilişkin beyanı, sanığın mağdurenin babası ile uzun döneme dayalı arkadaşlıklarının bulunduğunun sabit olması,

sanığın mağdure ile aynı yaş aralığında kendi çocuğunun bulunması ve mağdurenin davranışlarından ve konuşmalarından mağdurenin yaşını bilebilecek olduğunun kabulü hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın mağdurenin yaşı hususunda hataya düştüğüne yönelik savunmalarının mesnetsiz ve suçtan kurtulmaya matuf açıklamalar olduğu kabul edilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

1. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediğinden istinaf başvuruları esastan reddedilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında mağdureye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkûmiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, bu kararın 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin nitelikte olduğu gözetilerek sanık müdafilerinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi kararını temyiz edemeyeceği anlaşıldığından, bu yöndeki temyiz isteminin aynı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince reddine dair ek karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Temyiz İsteminin Reddine Dair Ek Karara Yönelik Temyiz İstemi Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde;

sanık müdafilerinin ek karara dair temyiz istemi yerinde görülmemiştir. B. Sanık Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmüne Yönelik Temyiz İstemleri Yönünden

1. İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdani kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Açıklanan nedenlerle tebliğnamede hükmün bozulmasını isteyen görüşe iştirak edilmemiştir. 2. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın "Ailenin Korunması ve Çocuk Hakları" başlıklı 41 inci maddesinde ailenin huzur ve refahı ile özellikle anne ve çocukların korunmasına yönelik olarak her türlü istismar ve şiddete karşı çocukları koruyucu tedbirleri alma görevinin Devlete ait olduğu açıkça belirtilmiştir. Aile ve çocukların korunması hakkı Anayasa ile güvence altına alınmış bir haktır.

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un amaç ve temel ilkelerinin belirlenmesine ilişkin birinci maddesinden anlaşılacağı üzere bu Kanun, Anayasa ve uluslararası sözleşmelere uygun olarak çıkarılmış bir kanundur.

Kanun'un 20 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının kadın, çocuk ve aile bireylerine yönelik olarak uygulanan şiddet veya şiddet tehlikesi nedeniyle açılan davalara katılabileceği belirtilmiştir. Tüm bu kanuni düzenlemeler dikkate alındığında Bakanlığın davaya katılması doğrudan Anayasa ve kanundan kaynaklanan koruma görevine ilişkin olup, Bakanlığa yüklenen bir kamu görevidir.

Bu kapsamda değerlendirme yapıldığında 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartı katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve vekili lehine koşulları sağlanmadığından vekalet ücretine hükmedilmemesi isabetli olduğundan, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Temyiz İsteminin Reddine Dair Ek Karara Yönelik Temyiz İstemi Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi

3. Ceza Dairesinin, 03.03.2023 tarihli ve 2022/2277 Esas, 2023/109 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafilerinin temyiz isteminin aynı Kanun'un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle reddi ile EK KARARIN ONANMASINA, B.

Sanık Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmüne Yönelik Temyiz İstemleri Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi

3. Ceza Dairesinin, 19.01.2023 tarihli ve 2022/2272 Esas, 2023/69 Karar sayılı kararında sanık müdafileri ve katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tokat