Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/6521 K.2023/7698

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kartal Cumhuriyet Başsavcılığının 08.06.2012 tarihli ve 2012/11093 Esas sayılı iddianamesiyle sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve cinsel taciz suçlarından kamu davası açılmıştır. Kartal 3. Asliye Ceza Mahkemesince mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna ilişkin rapor nazara alınarak görevsizlik kararı verilmiştir. 2. İstanbul Anadolu

5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.05.2014 tarihli ve 2013/138 Esas, 2014/192 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci ve altıncı fıkraları ile 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, cinsel taciz suçundan beraatine karar verilmiştir. 3. İstanbul Anadolu

5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.05.2014 tarihli ve 2013/138 Esas, 2014/192 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 27.10.2022 tarihli ve 2021/24003 Esas, 2022/9633 Karar sayılı kararı ile; ''sair temyiz itirazlarının reddine, ancak.

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanun'un 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçların yeniden düzenlenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise,

failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur düzenlemesi ve suça sürüklenen çocuğun olay günü mağdureye yönelik eyleminin sarkıntılık düzeyinde kaldığı da gözetilerek lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili maddeleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.03.2023 tarihli ve 2022/1158 Esas, 2023/144 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı Kanun değişiklik sonrası 5237 sayılı Kanun'un, 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ile 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 11.05.2023 tarihli ve 9-2023/45669 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Dairemize tevdii edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Suçun sübut bulmadığına, mahkûmiyet için yeterli delil olmadığına, sadece mağdure beyanını yeterli görerek mahkûmiyet hükmü kurulmasının hukuka ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece; sanığın olay günü on beş yaşından küçük katılan mağdure ...'nin köpeğini dolaştırdığı esnada cinsel amaçla onu takip ettiği ve mağdureye sarılıp onu öptüğü, mağdurenin sanığı ittiği ve karşı koyduğu ancak korkudan bağıramadığı, ardından sanığın mağdureyle konuştuktan sonra mağdurenin köpeğini alıp uzaklaşmaya çalışırken sanığın yine mağdureyi öptükten sonra yine görüşürüz diyerek olay yerinden ayrılması şeklindeki, hukuken tek fiil kabul edilen istismar eylemlerinin; sanığın mağdureyi takip edip önce öpmesi,

ardından mağdurenin kendisini itmesine ve karşı koymasına rağmen kısa süreli birkaç konuşmanın akabinde katılanı tekrar öpmeye çalışması ve sonra yeniden öptükten sonra olay yerinden ayrılması şeklindeki eylemlerinin bir anlık ve ani bir hareketten ibaret olmadığı ve sarkıntılık boyutunu aştığı kanaatine varılarak, mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna ilişkin rapor da nazara alınarak, 6545 sayılı kanunla yapılan değişiklik sanığın lehine olduğu değerlendirilerek sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

1. İstanbul Anadolu

5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.05.2014 tarihli ve 2013/138 Esas, 2014/192 Karar sayılı kararının, Dairemizin 27.10.2022 tarihli ve 2021/24003 Esas, 2022/9633 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin sarkıntılık düzeyinde kaldığı da gözetilerek lehe olan hükmün değerlendirilmesi nedeniyle bozulmasından sonra yapılan yargılamada bozmaya uyma konusunda bir değerlendirme yapılmadan sanığın eyleminin sarkıntılık boyutunu aştığı gerekçesiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR