Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/6801 K.2023/4944

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Elazığ

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.02.2022 tarihli ve 2021/375 Esas, 2022/32 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 saylı Kanun), 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesi ile üçüncü fıkrasının (c) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrasının son cümlesi ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 29.03.2022 tarihli ve 2022/400 Esas, 2022/364 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık vekili ile suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. 3. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin, 29.03.2022 tarihli ve 2022/400 Esas, 2022/364 Karar sayılı kararının katılan Bakanlık vekili ile suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 10.11.2022 tarihli ve 2022/11587 Esas, 2022/10209 Karar sayılı kararı ile "Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak.

Mağdurenin annesinin beyanlarında nitelikli eylemlerden bahsetmemiş olması, alınan doktor raporunda fiili livatanın maddi bulgularına rastlanılmadığının belirtilmesi ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, istismar eyleminin organ sokmak suretiyle gerçekleştirildiği hususunda her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp,

mevcut haliyle eylemin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek 5237 sayılı Kanunun 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca karar verilmesi gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyet hükmü kurulması karşısında anılan karara ilişkin istinaf başvurusunun kabulü gerekirken esastan reddedilmesi" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 4. Elazığ

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.02.2023 tarihli ve 2023/43 Esas, 2023/64 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanunu'nun, 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci ve üçüncü cümlesi ile üçüncü fıkrasının (c) bendi ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz dilekçesinin, mağdurun annesinin duyuma dayalı beyanlarından başka delil olmadığı, şüphenin giderilmediğine yönelik olduğu görülmüştür. B.

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinin suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanması gerektiğine, alt sınırdan hüküm kurulup aynı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmasının da hukuka aykırı olduğuna, ayrıca katılan Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine yönelik olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

Suça sürüklenen çocuğun olay tarihinde ablası Rabiye'nin evine geldiği, ablasının kızı olan mağdure ...'ın poposunu açtığı kendi pijamasını da açtığı ve "Git çocuk odasına ben geliyorum" dediği, mağdurenin pijamasını yarıya kadar külotunu da dizinin biraz üstüne kadar indirdiği ve pipisini çıkararak mağdure ...'ın poposuna dokunduğu şeklinde olayın kabul edildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, katılan Bakanlık vekili ile suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz talepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Elazığ

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.02.2023 tarihli ve 2023/43 Esas, 2023/64 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili ile suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Elazığ