Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/7416 K.2024/1638

Temyiz dilekçe içerikleri incelendiğinde, sanık hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına dair kurulan hükümlerin temyiz edilmediği, mağdurlar ... ve... vekilinin, sanık hakkında sadece mağdur ...'e yönelik kurulan hükmü temyiz ettiği, mağdur ...'a yönelik kurulan hükümleri temyiz etmediği anlaşılmıştır. İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmedilen ceza miktarlarına göre 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

- OLAY VE OLGULAR Temyiz İncelemesinin Kapsamına Göre. 1. Sanığın mağdur ...'e yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu, mağdur ...'a yönelik çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Bakırköy

11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.11.2020 tarihli ve 2019/278 Esas, 2020/446 Karar sayılı kararıyla mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın mağdur ...'e yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesi ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

mağdur ...'a yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan aynı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci ve üçüncü cümleleri, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair verilen kararın istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince mağdur ...'a yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine,

mağdur ...'e yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün kaldırılmasına ve sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi ve 62 nci maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca kısmî ret, kısmî onama görüşlerini içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Mağdurların beyanlarının hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, sanık hakkında somut bir delil bulunmadığına ve şüpheden sanık yararlanır ilkesinin nazara alınması gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir. B.

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Sanık hakkında alt sınırdan ve takdiri indirim hükümleri uygulanarak eksik ceza tayin edilmesinin yerinde olmadığına ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir. C. Katılan Mağdur ... Vekilinin Temyiz İstemi Mağdur beyanının delil durumu ele alınmadan hukuka aykırı şekilde hüküm kurulduğuna, sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılması gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25.Ceza Dairesinin, 05.07.2021 tarihli ve 2021/951 Esas, 2021/1296 Karar sayılı kararında sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili, katılan mağdur ... vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak,