Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/7436 K.2024/3318

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildi, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

- OLAY ve OLGULAR 1. Adana

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.03.2014 tarihli ve 2013/341 Esas, 2014/115 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ile 62 nci maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair verilen kararın suça sürüklenen çocuk müdafii, o yer Cumhuriyet savcısı ile katılan mağdure vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 15.02.2022 tarihli ve 2021/2558 Esas, 2022/1283 Karar sayılı kararı ile "Dosya içerisinde olay tarihinde on iki - on beş yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında alınan farik - mümeyyizlik raporunun bulunmaması ve pedagog tarafından düzenlenen sosyal inceleme raporunda suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin geliştiğine ilişkin değerlendirmenin ise yeterli olmadığının anlaşılması karşısında,

temyize konu çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemine ilişkin olarak suça sürüklenen çocukla ilgili 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediği hususunda rapor alındıktan sonra cezai sorumluluğunun bulunup bulunmadığının belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması," gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Yargıtay 9. Ceza Dairesinin bozma kararı üzerine Adana

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.04.2022 tarihli 2022/107 Esas 2022/151 Karar sayılı kararı ile verilen görevsizlik kararı üzerine Adana Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 06.10.2022 tarihli 2022/182 Esas 2022/262 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, dördüncü fıkrası, 31 nci maddesinin ikinci fıkrası ile 62 nci maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar vermiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İsteği Suça sürüklenen çocuğun eylemi ve katılan mağdurun yaşı da dikkate alındığında verilen cezanın yetersiz olmasına ilişkindir. B.Suça Sürüklenen Çocuk ve Müdafiinin Temyiz İsteği Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine alınan farik mümeyyizlik raporunun yetersiz olmasına, kararın suça sürüklenen çocuk lehine bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından kararda hukuka aykırılık bulunmamış ve suça sürüklenen çocuk ve müdafii ile katılan mağdur vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR