Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/7671 K.2023/5661

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istisnaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun'un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildi.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.12.2022 tarihli ve 2022/627 Esas, 2022/545 Karar sayılı kararı ile sanığın, nitelikli cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası ile 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

25. Ceza Dairesinin, 14.03.2023 tarihli ve 2023/584 Esas, 2023/482 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Katılanın olaydan üç gün sonra intikali gerçekleştirdiği, alınan raporların hukuki geçerliliğinin olmadığı, geçen üç günlük süre içerisinde katılanda oluşan izlerin başka şahıslar tarafından gerçekleştirilmiş olabileceği, sanığın aşamalarda çelişkili beyanının bulunmadığı, aksine katılanın olay örgüsüne dair çelişkili anlatımlarının bulunduğu, katılanın, sanığın eşinden boşanmaması nedeniyle bu tarz bir iftiraya başvurduğu, açıklanan nedenlerin sanığın suçu işlediği konusunda kuvvetli bir şüphe oluşturduğu,

sanıkla katılanın rızaen ilişkiye girdikleri, bu sebeple sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

A.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanık ile katılanın olay tarihinden öncesinde sevgili olduğu, olay günü katılanın, sanığa ayrılmak istediğini söylediği, sanığın sorunlarını konuşup halletmek istemesi üzerine katılanın rızaen sanığın aracına bindiği, sanığın yolda aracın kapılarını kilitlediği, aracı ormanlık alana doğru götürdüğü, 21.30 sularında aracı ormanlık alana park ettiği, sanığın, araçtan iner inmez aracın sağ arka kapısını açtığı ve katılanı sağ kolundan tutarak zorla aracın arka koltuğuna yatırdığı, katılanın alt eşofmanını sıyırdığı, bu esnada katılanın iç çamaşırının da çıktığı, ardından sanığın, kendi eşofmanını da indirdiği,

katılanın üzerine doğru eğildiği, katılanın sanığı engellemeye çalıştığı, arbede çıktığı ancak sanığın daha güçlü olması nedeniyle katılanın direnemediği, neticede sanığın kendi cinsel organını sokmak suretiyle katılan ile zorla vajinal yoldan cinsel ilişkiye girdiği, katılanın cinsel organından kan geldiğini gören sanığın eylemini sonlandırdığı, alınan Adli Tıp Kurumunun raporuna göre; katılanın genital bölgesinde yeni oluşmuş yarım santimlik yırtık saptandığı, kezâ anal bölgede de saat 12 hizasında ekimoz ve rektal tuşede de kan bulaşığı tespit edildiği,

öte yandan sanığın ve katılanın ayrı ayrı basit tıbbi müdahale ile giderilebilir düzeyde yaralandıklarının rapor edildiği anlaşılan somut olayda.

Sanık üzerine atılı suçu işlediğini kabul etmemiş, katılanın kendisi ile rızası ile ilişkiye girdiğini, kendisinin evli olması nedeniyle katılanın iftira attığını savunmuş ise de; katılanın aşamalarda birbiri ile uyumlu, değişmeyen beyanlarında olayı anlatıldığı şekilde izah ettiği, katılan hakkında düzenlenen Adli Tıp Kurumu raporu ile genital muayenesinde yeni oluşan yırtık saptanması ve hem katılanın hem sanığın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek mahiyette yaralandıklarına ilişkin dosyada bulunan raporun katılan anlatımlarını doğruladığı,

bu itibarla sanığın suçtan ve alacağı cezadan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilmemiştir.

Böylece sanığın itibar görmeyen savunması, aşamalarda tutarlı ve olayla uyumlu katılan anlatımları, bu anlatımları destekleyen ve doğrulayan sanık ve katılan hakkında düzenlenen Adli Tıp Kurumu ve muayene raporları ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın aracın kapılarını kilitleyerek katılanı ormana götürdüğü, ardından da katılanı aracın arka tarafına zorla geçirerek organ sokmak sureti ile katılana nitelikli cinsel saldırıda bulunduğu anlaşılmakla üzerine atılı nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediği sabit görülmüştür.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediğinden istinaf başvurusu esastan reddedilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

25. Ceza Dairesinin, 14.03.2023 tarihli ve 2023/584 Esas, 2023/482 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu