Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/774 K.2023/7447

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.06.2013 tarihli ve 2012/46 Esas, 2013/205 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrası, 102 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Adıyaman

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.06.2013 tarihli ve 2012/46 Esas, 2013/205 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay kapatılan

14. Ceza Dairesinin 07.05.2019 tarihli ve 2018/10192 Esas, 2019/9501 Karar sayılı kararı ile özetle, mağdurda herhangi bir akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunup bulunmadığı, varsa bundan dolayı olayın hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamayacağı, fiile ruhsal yönden mukavemete muktedir olup olmadığı, durumunun hekim olmayanlar ile kendisini tanıyanlar ve çevresinde yaşayanlarca anlaşılıp anlaşılamayacağı, beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği hususlarında İstanbul Adli Tıp Kurumu

6. İhtisas Kurulundan rapor alındıktan sonra neticesine göre uygulama yapılması gerektiği, sanığın akıl hastalığı veya akıl zayıflığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu suça ilişkin davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış olup olmadığı konusunda rapor alındıktan sonra hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması ve hükümden sonra 6545 sayılı Kanun ile cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi

gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.11.2022 tarihli ve 2019/338 Esas, 2022/556 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrası, 102 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İsteği İsnat edilen suçlamayı kabul etmediğine, verilen cezanın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece ''...Olay tarihinde sanık ... ile katılan ...'in Adıyaman Merkez Jandarma Komutanlığı Emrinde er olarak askerlik görevini ifa ettikleri, katılanın alınan Malatya İnönü Üniversitesi Turgut Özal Tıp Merkezince düzenlenen 18.08.2011 tarihli sağlık kurulu raporunda, mağdurda hafif zeka geriliği bulunduğunun bildirilmesi ve yine mahkememizce alınan Adli Tıp Kurumu

6. İhtisas Kurulu'nun 23/09/2019 tarih 3084 rapor nolu sağlık kurulu raporunda " Hafif-Orta Derecede Zeka Geriliği tespit edildiği, dava dosyasının incelenmesinde kendisinde saptanmış olan ve hayatının ilk yıllarından başlayıp ömrü boyunca sürecek olan bu zeka geriliğinin mağduru bulunduğu olaydan kaynaklanmadığı, bu zeka geriliğinin mağduru bulunduğu olayda fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılamasına ve fiile ruhsal yönden mukavemete muktedir olmasına mani olacak mahiyet ve derecede olduğu, dolayısıyla;

...’in 07/08/2011 tarihinde mağduru bulunduğu fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamayacağı, fiile ruhsal yönden mukavemete muktedir olamayacağı, kendisinde mevcut olan bu zeka geriliğinin hekim olmayanlarca ilk bakışta anlaşılamayabileceği, yakın çevresinde yaşayanlarca ve tekrarlayan görüşmelerle anlaşılabileceği" belirtilmesi ile anlaşılacağı üzere ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda olduğu, olay günü gece 00:30 sıralarında sanığın katılanı kolundan tutarak Merkez Jandarma Komutanlığı Hizmet Binası valizlik bölümüne indirdiği, burada sanık ile katılanın pantolonlarını ve çamaşırlarını diz kapaklarına kadar indirdiği,

sanığın katılanın cinsel organını ağzına aldığı ve kendi cinsel organını katılanın eline tutturduğu, bu duruma olay tarihinde er olarak görev yapan tanık ... ile Onbaşı olarak görev yapan tanık ... ...'in şahit oldukları...'' şeklindeki gerekçeyle hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükümde, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddiyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adıyaman