Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/7813 K.2023/7171

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.12.2014 tarihli ve 2014/81 Esas, 2014/445 Karar sayılı kararı ile sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, altıncı fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İstanbul Anadolu

5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.12.2014 tarihli ve 2014/81 Esas, 2014/445 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve katılan mağdure vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 12.09.2022 tarihli ve 2021/5365 Esas, 2022/7606 Karar sayılı kararı ile mağdurenin gerçek yaşının bilimsel olarak saptanıp 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışıldıktan sonra hükme varılması gerekirken bu konuda herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın eksik gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. İstanbul Anadolu

5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.04.2023 tarihli ve 2022/934 Esas, 2023/182 Karar sayılı kararı ile sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, altıncı fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafii Temyiz İsteminde Özetle: Mağdurenin eski arkadaşlık ilişkilerinin olduğunu, hymende bulunan eski yırtığın eski ilişkilerinden kaynaklanabileceğini, sadece sürtünme olayı gerçekleştiğini, hamileliğin de bu şekilde gerçekleştiğini, sanığın mağdurenin yaşı konusunda hataya düştüğünü, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği kararın bozulmasını talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince; ''Sanık savunması, savunmayı kısmen doğrular nitelikteki mağdur anlatımı, 10/02/2014 tarihli polis tutanağının içeriği, Ümraniye Eğitim ve Araştırma Hastahanesi'nin 01/03/2014 tarihli perinatoloji epikriz ve doktor raporları, doktor raporları, sağlık kurulu raporu, ATK 6. ihtisas kurulu raporu, nüfus kayıtları, olay tutanağı, bozma ilamı sonrası alınan özel ... hastanesi tarafından ... ...'in 27/05/1999 tarihinde doğduğunu bildiren cevabi yazısı, mahkememizce yapılan gözlemde katılan ...'ın 23 yaşında gösterdiğinin gözlemlenmiş olması ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde;

olay tarihinden önce sanık ile 15 yaşından küçük olan mağdure arasında gönül ilişkisinin başladığı, olay tarihinde Dudullu mahallesinde buluştukları, beraber gittikleri ormanlık alanda cinsel ilişkiye girdikleri, mağdurenin hamile kaldığı, bilahare tahliye edilen cenin DNA incelemesinde babasının sanık olduğunun anlaşıldığı, yapılan muayenesi sonucunda mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunun ATK

6. İhtisas Kurulunca tespit edildiği, böylece sanığın üzerine atılı 15 yaşından küçük mağdureye karşı organ sokmak suretiyle cinsel istismar suçunu işlediği anlaşılmakla cezalandırılmasına karar verilerek'' şeklindeki gerekçeyle hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Anadolu