Karar Özeti
9. Ceza Dairesi 2023/7818 E. , 2024/6058 K. "İçtihat Metni" BOZMA ÜZERİNE MAHKEMESİ :Ceza Dairesi Sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer vermediği anlaşıldığından temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir. Sanık hakkında bozm
Karar Detayı
9. Ceza Dairesi 2023/7818 E. , 2024/6058 K. "İçtihat Metni" BOZMA ÜZERİNE MAHKEMESİ :Ceza Dairesi Sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer vermediği anlaşıldığından temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir. Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. I. HUKUKÎ SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR 1. İzmir 23. Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 30.06.2020 tarihli ve 2019/644 Esas, 2020/146 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/2, 35/2, 43/1, 62/1 ve 53 üncü maddesi uyarınca 9 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair kararının sanık müdafii, katılan Bakanlık ve katılan mağdur vekili ile o yer Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesi, ilk derece mahkemesi hükmünü kaldırarak duruşma açılmak suretiyle yapılan yargılama neticesinde 26.01.2021 tarih ve 2020/1172 Esas, 2021/100 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103/1, 43/1, 62/1 ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ilişkin kararının sanık ile katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 17.03.2022 tarihli ve 2021/20094 Esas, 2022/2440 Karar sayılı kararı ile özetle "... Suç tarihi dönemde on altı yaşı içerisinde bulunan mağdurun aşamalardaki ifadeleri, savunma, tanık beyanları ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın aynı fırında birlikte çalıştığı mağdura yönelik istismar eylemlerini ne şekilde cebirle gerçekleştirdiğine dair denetime elverişli, somut gerekçelerin gösterilmesinin zorunlu olduğu nazara alınmadan Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141 ve 5271 sayılı Kanun'un 230. maddelerinde belirtildiği şekilde gerekçe içermeyecek şekilde karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 289/1-g maddesine muhalefet edilmesi kanuna aykırı görüldüğünden..." bahisle bozulmasına karar verilmiştir. 2. Yargıtay 9. Ceza Dairesi'nin bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesi'nin 21.09.2022 tarihli ve 2022/930 Esas, 2022/1238 Karar sayılı kararı ile sanığın olay tarihlerinde çalıştığı fırında çırak olarak çalışan 15-18 yaş aralığında olan mağdura yönelik birtakım cinsel davranışlarda bulunmaya başladığı, bu kapsamda bir akşam sanığın mağduru bir yerde alkol almasını sağlayıp sarhoş ettikten sonra bir otel odasına götürerek ona sevişelim diyerek boynundan ve ağızından öpmeye kalktığı, sanığın ısrarcı olmasına rağmen mağdurun sanığa engel olduğu, bu sırada otel görevlisinin gelerek her ikisini de otelden kovduğu, bu yüzden sanığın eylemini tamamlayamadığı, sanığın mağdura yönelik eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 103/1-b maddesi kapsamında iradeyi etkileyen başka bir neden kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, bu olaydan kısa bir süre sonra mağdurun işyerinde bulunan soyunma odasına kamera kurup eşyalarının olduğu yere sakladığı ve sanığın eylemlerini kameraya aldığı, bu kamera kayıtlarının çözümüne ilişkin 03.01.2020 tarihli bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere sanığın kaydın yedi dakika ellinci saniyesinde mağdurun yanına yaklaştığı, ardından sağ eliyle mağdurun sol kolunu tutarak kendisine doğru çektiği, bu şekilde cebir uygulamak suretiyle mağduru yanaklarından öpmeye çalıştığı, mağdurun ise yüzünü kaçırarak sanığın kendisini öpmesine engel olduğu ve "Yok abi, yok" dediği duyulmakta olup, hemen arkasından sanığın tekrar mağdurun yanına yaklaştığı ve mağduru yanaklarından öpmeye çalıştığı, mağdurun ise yüzünü kaçırarak "Yok abi" dediği, sanığın ise katılan mağdura kısık sesle konuşarak bir şeyler söylediği ancak ne söylediğinin net olarak anlaşılmadığı, sanığın kaydın sekiz dakika dördüncü saniyesinde "Niye lan hayırdır" diyerek mağdurun yanından uzaklaştığı ve odanın kameranın görüş açısı dışında kalan bölümüne doğru giderek görüntü açısı dışına çıktığı, katılan mağdurun kameranın görüş açısındaki alanda sigara içerek beklemeye devam ettiği, ardından sanığın kaydın sekiz dakika yirmi sekizinci saniyesinde tekrar katılan mağdurun yanına geldiği ve katılan mağdura "Oğlum ben niye üsteliyom" dediği, ardından katılan mağdura bir şeyler daha söylediği ancak ne söylediğinin anlaşılmadığı, sanığın kaydın sekiz dakika elli dokuzuncu saniyesinde sol elini katılan mağdurun beline doğru götürdüğü ve bu şekilde katılan mağduru kendisine doğru çekerek cebir uygulamak suretiyle katılan mağduru sağ yanağından öptüğü, hemen arkasından sanığın katılan mağduru sol yanağından öpmeye çalıştığı ancak katılan mağdurun yüzünü kaçırarak sanığın kendisini öpmesine engel olduğu ve sanığı sol eliyle hafifçe geriye doğru ittirdiği, burada sanığın teşebbüs aşamasında kalan eyleminde de cebir uyguladığı, sanığın kaydın dokuz dakika beşinci saniyesinde yanağını mağdura doğru yaklaştırdığı ve görüntülerden anlaşıldığı kadarı ile kısık sesle bir şeyler söyleyerek katılan mağdurdan kendisini öpmesini istediği, katılan mağdurun ise sanığı öpmediği, ardından sanığın kaydın dokuz dakika altıncı saniyesinde sol eliyle katılan mağdurun cinsel organına elle dokunmaya çalıştığı, bu esnada katılan mağdurun sanığın bu ani hareketi karşısında refleks olarak irkildiği ve sol elini anlık olarak cinsel organının üstüne koyarak sanığın dokunmasına engel olduğu, sanığın mağdura yönelik bu eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 103/1-b maddesi kapsamında iradeyi etkileyen başka bir neden kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, devamında sanığın odanın giriş kapısına doğru ilerlediği ve kapı girişinde katılan mağdura kısık sesle bir şeyler söylediğinin görüldüğü, sanığın kaydın dokuz dakika otuz birinci saniyesinde sanığın katılan mağdura doğru eğilmek suretiyle sol elini katılan mağdurun sol eline doğru götürdüğü, bunun üzerine katılan mağdurun sol eliyle sanığın sol elini geriye doğru ittirdiği, sanığın ise elini geriye çekerek kısık sesle mağdura bir şeyler anlatmaya devam ettiği, sanığın kaydın dokuz dakika kırk ikinci ve dokuz dakika kırk altıncı saniyelerinde katılan mağduru zorla cebir uygulamak suretiyle yanaklarından öptüğü, ardından sanığın yanağını katılan mağdura yaklaştırdığı ve öpmesini istediği, katılan mağdurun ilk aşamada sanığın yanağını öpmediği ancak sanığın ısrar etmesinin ardından sanığı yanağından öptüğü, sanığın kaydın on dakika beşinci saniyesinde tekrar katılan mağdurun yanına yaklaştığı ve katılan mağduru yanağından öptüğü, ardından odadan ayrıldığı, bu olaylardan kısa bir süre önce Erkan isimli bir kişinin dört yaşındaki çocuğunu sandalyede otururken telefonda oyun oynattığı esnada çocuğun önünde diz çökmüş vaziyetteyken sanığın mağdurun arkasından habersizce penisini çıkarmış ve kaldırmış bir şekilde gelerek penisini mağdurun omzuna dokundurduğu şeklinde kabul edilen olayda, dosya içerisindeki mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103/1, 43/1, 62/1 ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemleri Sanık hakkında temel cezanın alt sınırdan belirlenmesine, sanık hakkında takdiri indirim uygulanmasına ve Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmemesine yönelik olduğu görülmüştür. B.Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Kararın bozulması isteğiyle temyiz edildiğini belirten süre tutum dilekçesi sunmuştur. III. GEREKÇE A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanık müdafiinin yüzünde verilen karara karşı, 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 28.09.2022 tarihli, UYAP üzerinden temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; ancak usulüne uygun yapılan tebligata rağmen aynı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir. B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptanarak eylemine uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesi'nin 21.09.2022 tarihli ve 2022/930 Esas, 2022/1238 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1 maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 23. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay İlamının bir örneğinin ise Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesi'ne, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,13.06.2024 tarihinde karar verildi.