Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/7926 K.2024/1395

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile. 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, dördüncü fıkrası ve 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, beşinci fıkrası ile 53 ve 63 üncü maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda mevcut delillerin değerlendirilmesi Mardin

5. Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 28.05.2021 tarihli ve 2020/218 Esas, 2021/172 Karar sayılı kararı ile; a) Çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b) Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine, Dair verilen kararlarının sanık müdafii, katılan mağdure vekili ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin 23.11.2021 tarihli ve 2021/857 Esas, 2021/1201 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine (temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir), çocuğun cinsel istismarı suçundan istinaf başvurusunun kabulü ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 289 uncu maddesi uyarınca.

Çocuk İzlem Merkezinden mağdureye ait ifadesine ait CD'nin bir örneğinin temin edilip çözümünün yaptırılarak dosya içerisine alınması, mağdurenin mahkemece beyanın alınması, Adli Tıp Şube Müdürlüğünden hymenin yırtılmasızın duhule müsait olup olmadığına ilişkin ek rapor alınması, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini, sanık hakkında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, sanığın amaç ve saiki, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı gözetilip, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayini gerekmesi nedeniyle hükmün bozulmasına,

5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesi uyarınca kesin olmak üzere karar verilmiştir. 2. Mardin

5. Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 02.11.2022 tarihli ve 2021/324 Esas, 2022/313 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanunu’nun 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, dördüncü fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair verilen ve re'sende temyize tabi kararın sanık müdafii, katılan mağdure vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dariesinin 20.12.2022 tarihli ve 2022/1500 Esas, 2022/1409 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Suç vasfının değişeceğine, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanması gerektiğine, mağdurenin beyanlarının tutarsız ve çelişkili olduğuna, mağdurenin alınan raporlarda herhangi bir darp izine rastlanmadığı gibi olay yeri inceleme esansında evden alınan elbiseler arasında da mağdurenin anlattığı gibi yırtık bir üste rastlanmadığına, mağdurenin aşamalarda değişen ve birbiriyle çelişen anlatımlarının mağdure beyanının delil değerini ortadan kaldırdığına, 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesi hükümlerine göre,

hata halinin mevcut olup olmadığının tespiti için mağdurenin suç tarihi itibarıyla 15 yaşından büyük gösterip göstermediği, sanığın mağdurenin yaşı konusunda hataya düşmesinin mümkün olup olmadığı gerekirse bilirkişi incelemesi de yaptırılmak suretiyle araştırılarak, Mahkemenin dosyadaki tüm verilerle birlikte kendi gözlemini de tespit edip, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğine, şüpheden sanığın yararlanacağına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. B.

Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Suçun işleniş şekli, mağdurenin beyanı dikkate alındığında alt sınırdan ceza verilmesi ve nitelikli halin uygulanmamış olmasının hukuka aykırılık teşkil ettiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, eylemlere uyan suç vasıfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurularının esastan reddine dair kurulan hükme yönelik sanık müdafinin temyiz sebepleri yerinde görülmediği anlaşıldığından kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dariesinin 20.12.2022 tarihli ve 2022/1500 Esas, 2022/1409 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılan mağdure vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Mardin