Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/8032 K.2023/8040

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Alanya Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 2011/5527 Esas numaralı iddianame ile sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından dava açılmıştır. 2. Alanya

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.10.2013 tarihli ve 2011/206 Esas, 2013/252 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı Kanun ile değişiklik öncesi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası,

43 ve 62 nci maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3. Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.10.2013 tarihli ve 2011/206 Esas, 2013/252 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan)

14. Ceza Dairesinin, 02.11.2020 tarihli ve 2016/4316 Esas, 2020/4594 Karar sayılı ilâmıyla; ''Sanığın aşamalarda mağdurenin kendisine on altı yaşında olduğu yönünde beyanda bulunduğuna dair savunması, mağdurenin beyanları ile tüm dosya içeriği nazara alındığında, olayda 5237 sayılı TCK'nın 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışıldıktan sonra hükme varılması gerekirken eksik gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 230. maddesine muhalefet edilmesi...'' şeklindeki gerekçeyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.09.2021 tarihli ve 2020/313 Esas, 2021/315 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca ayrı ayrı ceza verilmesine yer olmadığına kararı verilmiştir. 5. Alanya

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.09.2021 tarihli ve 2020/313 Esas, 2021/315 Karar sayılı kararının katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin, 20.06.2022 tarihli ve 2021/27693 Esas, 2022/6282 Karar sayılı ilâmıyla; ''Mahkemece bozma üzerine gerçekleştirilen yargılama neticesinde atılı suçlar yönünden 5237 sayılı TCK'nın 30. maddesi kapsamında hataya düştüğü kabul edilen sanığın aşamalarda mağdurenin on altı yaşında olduğunu bildiği yönündeki savunması da nazara alınarak 5237 sayılı TCK’nın 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin de tartışılması gerektiğinden bahisle bozulmasının ardından bozma ilamına uyan mahkemece mağdurenin yaşı konusunda hataya düştüğü kabul edilen sanığın reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 104/1.

maddesi gereğince mahkumiyetine ve kanuni unsurları itibarıyla oluşmayan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine karar verilmesi gerekirken bu suçlardan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi...'' şeklindeki gerekçeyle bozulmasına karar verilmiştir. 6. Alanya

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.02.2023 tarihli ve 2022/382 Esas, 2023/52 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı Kanun ile değişiklik sonrası 5237 sayılı Kanun'un 104 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 7 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

7. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30.05.2023 tarihli ret ve onama görüşlü Tebliğnamesi ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Sadece sanık beyanına dayanılarak hata hükümlerinin uygulanmasının usul ve Kanuna aykırı olduğu, sanık hakkında alt sınırdan hüküm kurulması ve takdiri indirim nedenlerinin uygulanmış olmasının usul ve Kanuna aykırı olduğu, ayrıca sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu da işlediği ve kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir. B.

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Katılan mağdurenin Mahkeme aşamasında vermiş olduğu beyanında sanığın kendisiyle rızası dışında cinsel ilişkiye girdiğine ve şikayetçi olduğunu beyan ettiğine, Adli Tıp Raporuna göre de katılan mağdurenin suç tarihinde on beş yaşını doldurmadığına, sanığın katılan mağdureyi birçok kez zorla cinsel ilişkiye zorladığına, sanık hakkında indirim nedenlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan da üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. C.

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Süre tutum dilekçesinde usul ve Kanuna aykırı olduğu belirtilen karara karşı gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmamıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece; ''Sanık ...'ın yaşı itibariyle henüz rızasını açıklamaya yeterli olmayan mağdurla mağdurun rızası dahilinde 15/08/2011-08/11/2011 tarihleri arasında birden fazla cinsel ilişkiye girdiği, sanık aşamalarda alınan savunmalarında mağdurun 15 yaşından küçük olduğunu bilmediğini,

mağdurun kendisine yaşının 16 olduğunu söylediği hususları ve dosya kapsamı içeriği nazara alındığında somut olayda 5237 Sayılı TCK'nun 30'ncu maddesinden düzenlenen hata hükümlerinin oluştuğu vicdani kanaatine varılmakla sanığın mağdureye karşı eylemenin reşit olmayanla cinsel ilişki suçuna vücut verdiği anlaşılmakla sanığın bu suç yönünden cezalandırılmasına karar verilmiş, sanığın eylemi değişik zamanlarda birden fazla kez gerçekleştirdiği anlaşılmakla TCK 43 maddesi hükümleri uygulanmış,

Her ne kadar sanık hakkında Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkememize kamu davası açılmış ise de mağdurenin olayın sıcaklığı ile alınan ilk ifadeleri, sanığın savunmaları ve tüm dosya içerikleri dikkate alındığında mağdurenin arkadaşlık yaptığı sanık ... ile kendi isteği ile kaçarak rızası ile cinsel ilişkiye girdiği anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı kişi hürriyetinden yoksun kılma suçunun yasal unsurları oluşmadığından beraatine karar vermek gerektiği...'' şeklinde kabul ile atılı suçlardan hükümler kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmadığından katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. B.

Reşit Olmayanla Cinsel İlişki Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 1. Suç tarihinin gerekçeli karar başlığında ''15.08.2011 ile 08.11.2011 günleri arası'' yerine 20.08.2011 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir

2. Olayın intikal şekli ve zamanı, katılan mağdurenin aşamalardaki çelişkili beyanları, dinlenen tanık anlatımları, adli raporlar ve sanığın aşamalarda katılan mağdurenin on altı yaşında olduğunu bildiği yönündeki savunması nazara alındığında sanık hakkında hata hükümleri uygulanarak mağdurenin rızası bulunduğundan, reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde hukuka aykırılık görülmemiştir.

3. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 104 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ile 67 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

4. Dosya kapsamına göre zincirleme şekilde gerçekleştiği kabul edilen reşit olmayanla cinsel ilişki suçunda, suç tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiş, bu nedenle Tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Alanya

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.02.2023 tarihli ve 2022/382 Esas, 2023/52 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, B.

Reşit Olmayanla Cinsel İlişki Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Alanya

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.02.2023 tarihli ve 2022/382 Esas, 2023/52 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii, katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaışımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak,