Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/8066 K.2023/7173

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.05.2017 tarihli ve 2017/235 Esas, 2017/227 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraati karar verilmiştir. 2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

17. Ceza Dairesinin, 28.02.2018 tarihli ve 2017/1713 Esas, 2018/350 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan mağdure vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile suça sürüklenen çocuk ...'ın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası,

43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 51 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları uyarınca erteli 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Ankara Bölge Adliyesi Mahkemesi 17. Ceza Dairesi kararının suça sürüklenen çocuk müdafii ile katılan mağdure vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 03.10.2022 tarihli ve 2021/6070 Esas, 2022/8472 Karar sayılı kararı ile özetle suça sürüklenen çocuğun atılı suçları işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 18.01.2023 tarihli ve 2022/1379 Esas, 2023/71 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun atılı suçlardan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan mağdure vekili temyiz isteminde özetle; suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, kararın bozulmasını talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Bölge Adliye Mahkemesince bozma üzerine yapılan yargılama neticesinde; ''Mağdurun kendi beyanına göre olay tarihinden 7-8 ay sonra rehber öğretmene olayı anlatması, mağdurun aşamalarda çelişkili beyanlarda bulunması, SSÇ'nin tüm aşamalarda tutarlı şekilde suçlamaları kabul etmemesi, olaydan uzun süre geçtikten sonra alınan ATK raporlarının mağdurun cinsel organına SSÇ'nin 5 parmağını soktuğu şeklindeki anlatımlarını doğrulamaması,

mağdurun çelişki üzerine beyanında olay sırasında kot pantolonu bulunduğunu belirterek gerçekleştiğini iddia ettiği olayın beşeri deney kurallarına göre gerçekleştirilmesinin kıyafetin niteliğine göre zayıf ihtimal oluşu hususları birlikte değerlendirildiğinde mevcut delillere göre SSÇ'nin suçları işlediğine ilişkin kuşku mahkumiyet kararı giderilebilecek düzeyde kesin, yeterli ve inandırıcı deliller ile giderilemediğinden'' şeklindeki gerekçeyle hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşıldığından hukuka aykırılık bulunmayıp katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

17. Ceza Dairesinin, 18.01.2023 tarihli ve 2022/1379 Esas, 2023/71 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kayseri