Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/8093 K.2024/176

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

- OLAY VE OLGULAR 1. Van 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.10.2018 tarihli ve 2017/274 Esas, 2018/282 Karar sayılı kararında, sanık hakkında mağdureye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hüküm kurulmamıştır. 2. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 13.03.2019 tarihli ve 2019/51 Esas, 2019/297 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

3. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi kararının sanık ... katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 27.04.2022 tarihli ve 2021/17708 Esas, 2022/4122 Karar sayılı kararı ile, Bölge Adliye Mahkemesinin ancak istinaf kanun yoluyla önüne gelen hükümlerle ilgili inceleme yaparak karar verme yetkisi bulunduğu göz ardı edilip İlk Derece Mahkemesinin yerine geçerek sübut değerlendirilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulmasının kanuna aykırı olduğundan bahisle bozulmasına karar verilmiştir. 4. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin, 2022/1193 Esas, 2022/1162 Karar sayılı kararı ile, "Sanık hakkında mağdure ...’a karşı Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma suçundan dolayı 5237 sayılı TCK’nın 109/2, 109/3-f, 109/5. maddeleri gereğince cezalandırılması için açılan kamu davasına bakan İlk Derece Mahkemesince hüküm kurulmadığı anlaşılmakla bu hususta karar verilmesine yer olmadığına, zamanaşımı süresince İlk Derece Mahkemesince bu hususta her zaman karar verilebileceğine" karar verilmiştir.

5. Van 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.10.2022 tarihli ve 2022/409 Esas, 2022/579 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 6. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca kısmi ret kısmi onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın mağdureye yönelik cinsel eylemi sırasında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu da işlediğine, sanığın alt sınırdan uzaklaşılarak bu suçtan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. B.

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Sanık hakkında yeterli ve gerekli araştırma yapılmadan karar verildiğine, dosya içeriği ile mağdurun aşamalardaki beyanları bütün olarak değerlendirildiğinde sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna, sanığın bu suçtan üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. C.

O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Yapılan yargılama, toplanan deliller, sanık ... mağdurenin beyanı ile tüm dosya kapsamı değerlendirildiğinde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi ve beraat hükmünün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 20 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının davaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunduğundan Tebliğnamede belirtilen ret görüşüne iştirak edilmemiştir.

2. Mağdurenin aşamalardaki beyanları, sanık savunması ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmanın toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış ve o yer Cumhuriyet savcısı, katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Van

3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.10.2022 tarihli ve 2022/409 Esas, 2022/579 Karar sayılı kararında o yer Cumhuriyet savcısı, katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Van