Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/8084 K.2023/6035

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Elazığ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.02.2016 tarihli ve 2015/318 Esas, 2016/192 Karar sayılı kararı ile sanığın reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 104 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.06.2023 tarihli ve 9-2023/67369 sayılı, onama görüşlü Tebliğnamesiyle dosya Dairemize gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın eylemini zincirleme şekilde gerçekleştirdiğine dair delil bulunmadığına ve üniversite öğrenci olması nedeniyle cezanın sonuçları geleceği yönünden ağır sonuçlar doğuracağından teşdit uygulaması yapılmasının hatalı olduğuna ve kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın aralarında duygusal ilişki bulunan katılan mağdureye farklı zamanlarda birden fazla kez "Hiçbir şey olmayacak, korkmana gerek yok", "Bir defa olacak, bundan sonra hiç olmayacak" diyerek organ sokma suretiyle istismarda bulunduğu iddiasıyla cezalandırılması için kamu davası açıldığı, sanığın atılı suçlamaları reddettiği, katılan mağdurenin gebeliğinin tespiti ile intikalin gerçekleştiği, Mahkemece yapılan yargılama neticesinde katılan mağdurenin istikrarlı beyanları, DNA raporunda bebeğinin babasının sanık olduğunun tespit edildiği,

katılan annenin olay gününde sanığı evlerinin merdiveninde gördüğüne dair beyanı, sosyal medyadaki paylaşımlar dikkate alınarak sanığın reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Mahkemece sanığın eyleminin reşit olmayanla cinsel ilişki suçu olarak nitelendirildiği, bu suçun takibinin şikayete bağlı olduğu, nüfus kayıt örneklerine göre katılan mağdure ile sanığın karardan sonra 17.05.2016 tarihinde evlendikleri ve müşterek çocuklarının olduğu, katılan mağdurenin annesi ...'in 31.05.2016 tarihli dilekçesi ile sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçtiği, kayden 10.04.1999 doğumlu olan katılan mağdurenin beyanının alındığı 06.10.2015 tarihli duruşmada ve karar tarihinde on beş yaşını doldurduğu nazara alındığında;

katılan mağdurenin sanık hakkındaki şikayetinin devam edip etmediğinin, sanığın ise hakkındaki şikâyetten vazgeçmeyi kabul edip etmediğinin tespitiyle hukuki durumunun tayini gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi hukuka aykırı bulunmuştur. 2. Mahkemenin oluşa uygun kabulüne göre. 24.04.2014 tarihi öncesi olması gereken suç tarihinin karar başlığında 15.05.2015 olarak gösterilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR