Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/831 K.2023/2972

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesince çocuğun cinsel istismarı suçundan yapılan yargılama neticesinde 16.07.2020 tarihli ve 2019/722 Esas ve 2020/269 Karar sayılı karar ile sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi

3. Ceza Dairesinin, 20.01.2021 tarihli ve 2020/1787 Esas, 2021/125 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulüyle hükmün kaldırılarak sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, dördüncü fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 20.01.2021 tarihli ve 2020/1787 Esas, 2021/125 Karar sayılı kararının, sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 01.06.2022 tarih ve 2021/19809 Esas, 2022/5218 Karar sayılı kararı ile "Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan değerlendirmede sanığın on iki yaşından küçük mağdura yönelik eylemini cebir ve tehditle gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden müsnet suçtan belirlenen temel cezanın 5237 sayılı TCK’nın 103/4 maddesi ile artırılması" nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi

3. Ceza Dairesi gönderilmesine karar verilmiştir. 4. Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi

3. Ceza Dairesinin, 12.09.2022 tarihli ve 2022/2073 Esas, 2022/1901 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ile sanığın istinaf başvurusunun kabulüyle hükmün kaldırılarak sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyizi Sanığın mahkûmiyetine yeter derecede kesin, inandırıcı ve her türlü şüpheden uzak bir delil bulunmadığına ilişkindir B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyizi Üst sınırdan verilmesi gerektiğine, kararın sanık aleyhine bozulması talebine ilişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Yeniden incelenen dosya ve yeniden görülen dava kapsamına göre suç tarihinde 12 yaşından küçük olan mağdurun ailesiyle birlikte düğün salonuna gittiği, düğün bitimine yakın mağdurun düğün salonunun tuvaletine gittiği, tuvalet dönüşü sanığın mağdurun yanına gelerek "Seni gezdireyim mi" dediği, katılan mağdurun kabul etmesi üzerine katılan mağduru düğün salonunun otoparkının duvar kısmına doğru götürdüğü, burada katılan mağdura "Sen porno izliyor musun, senin sevgilin var mı, ben abimin baksırını giyiyorum, benimki hiç inmiyor seninki de kalkıyor mu" dediği, akabinde katılan mağdura önden sarıldığı,

mağdurun bağırması üzerine eliyle sus işareti yaptığı, sarılma esnasında katılan mağdurun elini tutarak cinsel organına götürüp cinsel organına değdirmek suretiyle atılı suçu işlediği kabul edilerek ancak Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda yeniden yapılan yargılamada sanığın 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrasında yazılı on iki yaşından küçük mağdura yönelik eylemini cebir ve tehditle gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin delil elde edilemediğinden bahisle anılan maddenin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükümde, delillerin ve olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen yargılama neticesinde kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi

3. Ceza Dairesinin, 12.09.2022 tarihli ve 2022/2073 Esas, 2022/1901 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Trabzon