Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/8769 K.2023/7973

Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.06.2011 tarihli ve 2011/267 Esas, 2011/514 Karar sayılı kararı ile, sanığın, cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrası ile 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sekizinci fıkrası uyarınca 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına, yedinci fıkrası uyarınca bu aşamada erteleme ve seçenek yaptırımlara ilişkin hükümlerin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

2. Sanığın denetim süresinde Bursa 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.11.2014 tarihli ve 2014/21 Esas, 2014/649 Karar sayılı kararı ile kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2.400,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına sanığın denetim süresi içinde yeniden suç işlediği görülmekle gereğinin takdir ve ifası için Mahkemesine ihbarda bulunulmasına karar verilmiştir. 3. Bursa

1. Asliye Ceza Mahkemesine ihbarda bulunulmuş ve Mahkemenin 28.01.2015 tarihli ve 2014/1341 Esas, 2015/136 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına karar verilerek, sanığın; cinsel istismar suçundan lehe olan 6545 sayılı Kanun ile düzenlenen değişiklik öncesi 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir. 4. Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 08.06.2022 tarihli ve 2021/3843 Esas, 2022/5798 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince verilen kararın bozulmasına karar verilmiştir. 5. Bozma üzerine Bursa

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.04.2023 tarihli ve 2022/1319 Esas, 2023/596 Karar sayılı kararı ile sanığın; cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrası ile 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

6. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 13.06.2023 tarihli ve 9-2023/65607 sayılı, kısmi ret, kısmi onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanığın Temyiz İsteği Kararın temyiz edildiğine ilişkindir. B. Katılan Vekilinin Temyiz İsteği Bozma sonrası duruşma gününün katılana tebliğ edilmemesi nedeniyle silahların eşitliği ilkesine aykırı karar verildiğine, katılanın on sekiz yaşından küçük olması nedeniyle sanığın, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinde düzenlenen cinsel istismar suçundan cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde eksik ceza tayininin hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkeme, "...Yapılan yargılamaya ve toplanan tüm delillere göre, olay günü sanık ..., tanık ... in ... isimli arkadaşlarına ait 16... plaka sayılı araçla gezdikleri sırada şoförün arkasındaki koltukta oturan sanığın camdan kolunu uzatarak yol kenarında yürümekte olan mağdure ... ın kalçasına eliyle tokat şeklinde vurarak cinsel saldırıda bulunduğu, daha sonra aracın oradan hızla uzaklaştığı, mağdurenin aracın plakasını alarak hemen 155 polis imdat telefonunu arayarak bildirdiği, bilahare sanığın yakalandığı, bu suretle üzerine cinsel saldırı suçunu işlediği,

mağdurun şikayetçi olduğu tüm dosya kapsamından anlaşıldığından..." şeklindeki gerekçesiyle sanığın mahkumiyetine karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

A.Katılan Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden İlk Derece Mahkemesince verilen kararın katılan vekiline 16.04.2023 tarihinde tebliğ edilmesinden sonra katılan vekili tarafından sunulan 03.05.2023 havale tarihli dilekçe ile hüküm temyiz edilmiş ise de, katılan vekilinin1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinde yer alan bir haftalık kanuni süresinden sonra hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, vaki temyiz isteğinin aynı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir. B.

Sanığın Temyiz İsteği Yönünden

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; sanığın aracın camından kolunu uzatarak yolda yürüyen suç tarihinde on yedi yaşı içerisinde bulunan katılanın kalçasını elleme şeklindeki eyleminin;

ani, kısa süreli ve kesintili gerçekleşmesi nedeniyle eyleminin 5237 sayılı Kanun' un 6545 sayılı Kanun ile değişik 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde düzenlenen sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu anlaşılmakla, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek cinsel saldırı suçundan hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur 2. Bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

A. Katılan Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.04.2023 tarihli ve 2022/1319 Esas, 2023/596 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanığın Temyiz İsteği Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa