Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/8968 K.2023/8778

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının ilgili kamu davalarına katılma ve hükümleri temyiz etme hakkının bulunduğu ve Bakanlık vekilinin 01.03.2023 tarihli oturumda sanığın üst hadden cezalandırılması isteminin aynı zamanda katılma istemini içerdiği ve bu istem konusunda Mahkemece bir karar verilmediği anlaşılmakla,

söz konusu madde hükmü de gözetilerek 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının katılan, vekilinin ise katılan Bakanlık vekili sıfatıyla davaya katılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul

21. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.07.2014 tarihli ve 2013/324 Esas, 2014/275 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun), 6545 sayılı Kanun ile değişiklik öncesi hali ile 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 5 ay10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.07.2014 tarihli ve 2013/324 Esas, 2014/275 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 15.06.2022 tarihli ve 2021/3105 Esas, 2022/6065 Karar sayılı kararı ile "Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak.

5271 sayılı Kanun'un 225 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan 'Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir' şeklindeki düzenleme nazara alınarak yapılan değerlendirmede hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemden ibaret olduğu, açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılması, davaya konu edilmeyen bir eylemden dolayı yargılama yapılması ve açılmayan davadan hüküm kurulmasının kanuna aykırı olduğu gözetildiğinde, Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen 10.06.2013 günlü iddianame ile sanığın yalnız tek cinsel istismar eyleminden bahsedilmesi,

mağdurenin bilgisayarla oynadığı sırada odasına gelerek başka kızlara yaptığı tacizlerden bahsedip 'ben sana erkekliği öğreteceğim' diye söylemesinin bedensel temas içermemesi ayrıca 13.05.2013 tarihli cinsel istismarda bulunduğundan bahisle kamu davası açılıp, müsnet suçun zincirleme şekilde işlendiğine dair iddianamede herhangi bir anlatım bulunmadığı halde sanık hakkında müsnet suçtan belirlenen cezanın 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi ile arttırılması nedeniyle" hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.03.2023 tarihli ve 2022/395 Esas, 2023/77 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun ile değişiklik öncesi hali ile 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz Sebepleri Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin, sanığın üst sınırdan ve indirimsiz olarak cezalandırılması gerektiğine ve vekalet ücretine yönelik olduğu görülmüştür. B.

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın son savunması alınmadan hüküm verildiğine, bozmadan sonra yapılan yargılamada müdafii hazır olmadan sanığın savunmasının alındığına, yüz yüzelik ilkesinin ihlal edildiğine, gerekçe olmamasına rağmen alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm verildiğine, orantılılık ilkesinin ihlal edildiğine, Adlî Tıp Kurumu raporundaki çelişkiler giderilmeden karar verildiğine, mahkûmiyet için yeterli delil olmadığına, atılı suçun sübut bulmadığına yönelik olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılan mağdurenin anne ve babasının boşandıkları, velayetinin babasında olduğu, babasının uzaktan akrabası olan sanığın, olaydan 4-5 kadar ay kadar önce babasının evine geldiği, odasında yalnız olduğu halde bilgisayar oynayan katılan mağdurenin yanına gelerek kızları nasıl taciz ettiğini anlattığı, katılan mağdurenin tepki göstermesi üzerine "Sana erkekliği öğreteceğim" dediği,

bu olaydan birkaç hafta sonra bu defa cep telefonundan sık sık arayarak birlikte gezmeyi teklif ettiği, katılan mağdurenin babası ile birlikte 2013 yılı Nisan ayında sanığın kızının düğününe gittiği, burada rahatsızlanması üzerine babasının sanıktan evi yakınlarda olduğu için kızını götürmesini istediği, sanık ... katılan mağdurenin birlikte sanığın evine gittikleri, sanığın önce katılan mağdureye telefonlarını açmadığı için kızdığı,

sonra bacaklarına ve göğüslerine dokunduğu ve yanaklarından öptüğü, katılan mağdurenin bu yaşadıklarını annesine anlattığı, onun da durumu eski eşine bildirmesi üzerine sanık hakkında şikâyette bulundukları şeklinde olay kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdani kanıya ulaşıldığı anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul