Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/9762 K.2023/8858

Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin aşamalarda duruşmalara katılmadığı gerekçeli karar tebliği üzerine hükmü temyiz ettiği ve kanun yolu muhakemesinde katılmanın mümkün olmadığı anlaşılmıştır.

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden suça sürüklenen çocuk müdafiinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İskenderun

1. Ağır Ceza Mahkemesince bozma üzerine verilen, 05.02.2021 tarihli ve 2019/388 Esas, 2021/52 Karar sayılı karar ile suça sürüklenen çocuk ...'nin çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna teşebbüsten, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, dördüncü fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın ertelenmesine karar verilmiştir.

2. İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.02.2021 tarihli ve 2019/388 Esas, 2021/52 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 26.04.2022 tarihli ve 2021/25992 Esas, 2022/3872 Karar sayılı kararı ile eylemin cebirle çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğundan bahisle bozulmasına karar verilmiştir. 3. İskenderun

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.11.2022 tarihli ve 2022/459 Esas, 2022/440 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, dördüncü fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 51 inci maddesinin birinci fıkrası, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci ve 326 ncı maddeleri uyarınca 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği Özetle; mağdurenin soyut beyanı dışında delil olmadığına, suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, olmadığı takdirde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İnceleme dışı suça sürüklenen çocuklar ile mağdurenin rıza kapsamında olay öncesi ve olay günü cinsel ilişkiye girdikleri, olay gününde sahilde gezerken suça sürüklenen çocuk ... ile karşılaştıkları, ...'nin kastını belli ederek mağdureye "benimle de ilişkiye gireceksin" dediği, mağdurenin bunu kabul etmeyerek kaçmaya çalıştığı sırada tepelik yer olduğundan ayağının kaydığı, bu sırada suça sürüklenen çocuğun mağdurenin saçından tutarak kendisini aşağıya indirdiği, bu sırada tanık ...'nin mağdurenin elinden tutup çekmeye çalıştığı, daha sonra suça sürüklenen çocuğun mağdurenin arkasından koşmaya başladığı,

bunun üzerine mağdurenin tren yolundaki tanık ...'in evine sığındığı, bu sırada suça sürüklenen çocuğun evin çevresinde dolanmaya başladığı, daha sonra tanık tarafından durumun polise bildirmesiyle intikalin gerçekleştiği olayda, dosya kapsamında bulunan deliller; mağdurenin aşamalarda alınan beyanları, inceleme dışı suça sürüklenen çocukların aşamalardaki savunmaları, tanıkların anlatımları, mağdure hakkında aldırılan adlî raporlar, suça sürüklenen çocuğun savunmasından ibarettir.

IV. GEREKÇE

A. Şikâyetçi Bakanlık Vekilinin Temyizi Yönünden 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas,

2019/7 sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin ikinci fıkrasına göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, Bakanlık vekilinin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığından vaki temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. B.

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyizi Yönünden İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.11.2022 tarihli ve 2022/459 Esas, 2022/440 Karar sayılı kararında, mağdurenin aşamalarda alınan beyanları ile mağdure hakkında aldırılan adlî raporlar, tanıkların anlatımları, inceleme dışı suça sürüklenen çocuklar ile suça sürüklenen çocuk ...'nin aşamalardaki savunmaları nazara alındığında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

Tebliğnamede bozma isteyen görüşe gerekçeye istinaden iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

A. Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının Temyiz İsteği Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Bakanlık vekilinin vaki temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle İskenderun