Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/9858 K.2023/7919

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.11.2020 tarihli ve 2020/49 Esas, 2020/159 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdure sayısınca (üç kez) çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 20 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ile beşinci fıkrası uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 08.03.2021 tarihli ve 2021/274 Esas, 2021/529 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 3. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi

3. Ceza Dairesi kararının, sanık ve müdafileri ile katılan Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce verilen 26.09.2022 tarihli ve 2021/23292 Esas, 2022/8198 Karar sayılı kararı ile eksik araştırma sonucunda karar verilmesi nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.03.2023 tarihli ve 2022/415 Esas, 2023/51 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdure sayısınca (üç kez) çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 yıl 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası ile 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafilerinin Temyiz İstemi Mağdurelerin kendi rızalarıyla arabaya bindiklerine, verilen cezanın kanuna aykırı olduğuna, sanığın cezalandırılması için kesin, her türlü şüpheden uzak, inandırıcı delil bulunmadığına, sanığın mağdure ...’e yönelik cinsel bir eyleminin bulunmadığına, mağdurelerin beyanlarının çelişkili ve eylemin zincirleme şekilde olduğuna dair yeterli delil bulunmadığına ilişkindir. B.

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Mahkemece eksik inceleme sonucunda karar verildiğine, alt sınırdan ceza verilip takdiri indirim uygulamasının yerinde olmadığına, Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir. C. Sanığın Temyiz İstemi Suçu işlemediğine, hakkında takdiri indirim uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Mahkemece 5237 sayılı Kanun'un Cezanın belirlenmesi başlıklı 61 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasında ifade edilen cezada orantılılık ilkesi göz önünde bulundurulmak suretiyle sanık hakkında kurulan hükümlerde, temel cezanın belirlenmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık hakkında kurulan hükümlerde 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında takdiri indirim nedeni uygulanmasına ilişkin gösterilen gerekçenin yerinde, yeterli olduğu anlaşılmakla, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve Devletin kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğünü yerine getirdiği nazara alınarak katılan Bakanlık vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.03.2023 tarihli ve 2022/415 Esas, 2023/51 Karar sayılı kararında sanık ve müdafileri ile katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak,