Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/9931 K.2023/8144

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tokat Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.07.2011 tarihli iddianamesi ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Tokat

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.12.2013 tarihli ve 2011/382 Esas, 2013/514 Karar sayılı kararıyla sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılması ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3. Yargıtay (Kapatılan)

14. Ceza Dairesinin 25.11.2020 tarihli ve 2016/5959 Esas, 2020/5254 Karar sayılı kararıyla hükmün "...Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalardaki çelişkili ifadeleri, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,..." gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine Tokat 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.10.2022 tarihli ve 2021/12 Esas, 2022/597 Karar sayılı kararıyla sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Kararın haksız ve usulsüz olduğuna, ayrıntılı inceleme yapılması gerektiğine, kararın sanık aleyhine bozulması gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemenin kabulü. Dosyanın Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 25.11.2020 tarihli 2016/5959 Esas ve 2020/5254 Karar sayılı ilamı ile.

"Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalardaki çelişkili ifadeleri, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi" şeklindeki gerekçesi ile bozulmuş olup; bu kapsamda dosya incelendiğinde; katılan mağdurenin aşamalarda çelişkili beyanlarda bulunması, sanığın suçu işlemediğini ve katılan mağdureyi tanımadığını beyan etmesi, başkaca da suçun işlendiğinde dair bir beyan ve delile ulaşılamamış olduğundan;

her ne kadar sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış ise de; yüklenen fiilin Kanun'da suç olarak tanımlanmamış olduğu anlaşıldığından sanığın beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla hükümde hukuka aykırılık bulunmamış, temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tokat