Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/9924 K.2023/6826

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bayburt Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.03.2023 gün ve 2023/10 Esas, 2023/32 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesi ile 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan,

5237 sayılı Kanun’un 109'uncu maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (f) bendi ile beşinci fıkrası ve 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 62 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile ccezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin, 03.05.2023 tarihli ve 2023/682 Esas, 2023/657 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısının ve sanık ile müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteminin; soruşturma aşamasında sanığın beyanlarının yasak usullerle alınması nedeniyle hükme esas alınamayacağına, mahallinde keşif yapılmadan karar verildiğine, mağdurenin beyanı dışında somut delil bulunmadığına, adli muayene sonucunda fiziksel bulgu tespit edilemediğine, suçun zamanı konusunda çelişkiler olduğuna, teşhis yaptırılmadığına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına, mağdurenin ailesi ile sanığın ailesi arasında husumet bulunduğuna, gerekçeli kararın kendi içinde çelişkili olduğuna, zincirleme suç nedeniyle asgari hadden artırım yapılması gerektiğine,

sanık hakkında tutuklama kararı veren hakimin karar oturumuna katıldığına yönelik olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. A.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 30.05.2011 doğumlu mağdure çocuk ailesi ile birlikte Bayburt ili Masat Köyünde ikamet ettiği, sanığın da yine aynı köyde ikamet ettiği, 20.10.2022 tarihinde Aile ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğü yetkililerinin mağdure çocuk ile yaptığı görüşmede mağdure çocuğun cinsel istismara uğradığını tespit etmeleri üzerine savcılığa ihbarda bulundukları, sanığın farklı tarihlerde istismar eylemlerini gerçekleştirmeden önce mağdure çocuğu zorla kolundan çekerek cebir kullanmak suretiyle mağdure çocuğa yönelik istismar eylemlerini gerçekleştirmek için garaja götürdüğü ve gitmesine izin vermediği,

ardından mağdure çocuğa karşı burada ağzına ve ön cinsel organına kendi cinsel organını soktuğu şeklinde olay kabul edilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdani kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin, 03.05.2023 tarihli ve 2023/682 Esas, 2023/657 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bayburt Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi