Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/10248 K.2025/2230

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ile kasten yaralama suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın mağdur ...'e yönelik sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine ve çocuğun cinsel istismarı suçundan beraatine, mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan ise mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Özetle, atılı suçların işlendiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, kabul anlamına gelmemekle yanak yerine dudaktan öpme eyleminin yanlışlıkla gerçekleştiğine, sanığın kastının olmadığına, ...’a yönelik yaralamanın sanığın kendisini savunurken mağdurun çarpması sonucu gerçekleştiğine, taksirle oluştuğuna ve nefsi müdafaanın bulunduğuna, sanık hakkında yaralama eylemi nedeniyle kurulan hükmün ertelenmesine veya hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine,

mağdurların şikayetlerinin olmaması nedeniyle bakanlığın katılan olarak davaya müdahil olamayacağına ve lehine de vekalet ücretine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğuna, kararın usul ve yasaya aykırı olup bozulmasına ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir. B.

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Özetle, sanık hakkında üst hadden ve indirim uygulanmadan ceza verilmesi gerektiğine, hükmedilen beraat kararının da hukuka aykırı olduğuna, bozulmasına ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Mağdur ...'a Yönelik Eyleminden Kurulan Hüküm Yönünden 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3000 TL'ye kadar (3.000 TL dahil) adli para cezaları kesin nitelikte olup, sanık hakkında kasten yaralama suçundan doğrudan verilen adli para cezasının miktarı itibarıyla kesin olmasından dolayı temyizi mümkün bulunmadığından,

vâki temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle, REDDİNE, B.

Sanık Hakkında Mağdur ...'e Yönelik Eylemlerinden Kurulan Hükümler Yönünden Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak. T.C.

Anayasasının 41. maddesinde ailenin huzur ve refahı ile özellikle anne ve çocukların korunmasına yönelik olarak her türlü istismar ve şiddete karşı çocukları koruyucu tedbirleri alma görevinin Devlete ait olduğu, aile ve çocukların korunması hakkının Anayasa ile güvence altına alındığı, 6284 sayılı Kanun'un 20/2. maddesi gereğince Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının kadın, çocuk ve aile bireylerine yönelik olarak uygulanan şiddet veya şiddet tehlikesi nedeniyle açılan davalara katılabileceği, Bakanlığın davaya katılmasının doğrudan Anayasa ve kanundan kaynaklanan koruma görevine ilişkin olup Bakanlığa yüklenen bir kamu görevi olduğu,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237. ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan doğrudan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı anlaşılmakla; katılan Bakanlık vekili lehine vekalet ücretine hükmedilmesi hukuka aykırı olup, bu hususun Dairemizce düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

A. Sanık Hakkında Mağdur ...'a Yönelik Eyleminden Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen vâki temyiz isteğinin, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle, REDDİNE, B.

Sanık Hakkında Mağdur ...'e Yönelik Eylemlerinden Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmeyip aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan Denizli