Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/1034 K.2024/4438

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ

SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR 1. Sanık hakkında cinsel taciz suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 105/1. maddesi uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Kayseri 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 105/1, 53. maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna dair kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin kararı ile basit yargılama usulünün değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmesi üzerine Kayseri 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 105/1, 53 maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna dair karar verilmiştir. 2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz ret görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. GEREKÇE

1.Sanığın yargılama konusu cinsel taciz suçundan eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 105/1. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 11.06.2015 tarihli mahkumiyet kararı olduğu ve bu tarihten bozma sonrası verilen 05.09.2023 tarihli mahkumiyet kararına kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. 2. Tebliğnamede temyiz ret isteyen görüşe gerekçeye istinaden iştirak edilmemiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri