Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/1186 K.2024/4190

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı,

yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkanın sağlanması ve bu hakkın etkin bir şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunma kullanılması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 299. maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

- OLAY VE OLGULAR 1. Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/2, 103/4 ve 43/1. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Bakırköy

18. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.10.2023 tarihli, 2023/210 Esas, 2023/362 Karar sayılı kararı ile sanığın ilk buluşmada on beş yaşında küçük olduğu anlaşılan katılan mağdurenin göğüslerine ve vajinal bölgesine kıyafetlerinin içinden dokunmak, ikinci buluşmada ise vajinal yoldan organ sokmak suretiyle ilişkiye girmek şeklinde gerçekleştirdiği eylemleri sebebiyle çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103/2, 103/4, 43/1 ve 53. maddeleri uyarınca 30 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş,

ancak sanığın önceki hükümden kaynaklı kazanılmış hakkı gözetilerek cezasının 20 yıl hapis cezası üzerinden infazına karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 05.12.2023 tarihli ve 2023/2549 Esas, 2023/2324 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

3.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafilerinin Temyiz İsteği Sanık lehine delillerin toplanmadığına, sanığın etkili savunma hakkına ve silahların eşitliği ilkesine aykırı hareket edildiğine, mağdurenin aşamalardaki beyanlarının çelişkili olduğuna, dosya kapsamındaki delillerin tarafsızlık ilkesine aykırı olarak sanık aleyhine değerlendirildiğine, sanığın adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, masumiyet karinesinin ihlal edildiğine, sanığın mağdurenin yaşı hususunda hataya düştüğüne bu hususun mahkemece yeterince araştırılmadığına, mağdurenin sıcağı sıcağına alınan beyanına göre sanık hakkında 5237 sayılı Kanun' un 103/4. maddesinin uygulanmasının hatalı olduğuna,

sanığın hiçbir aşamada organ sokma suretiyle bir ilişkiye girdiklerine ilişkin savunmasının olmadığına, aldırılan adli tıp raporunun Mahkemece hatalı değerlendirildiğine, mağdureye tanık sıfatıyla soru yöneltilemediğine ve sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin hatalı gerekçe ile uygulanmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık müdafilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak.

1. Katılan mağdurenin soruşturma evresinde sıcağı sıcağına alınan beyanında sanığın eylemlerini gerçekleştirmeden önce veya gerçekleştirdiği sırada kendisini tehdit etmediğini beyan etmesi karşısında şüphede kalan bu hususun, şüpheden sanık yararlanır ilkesi de gözetilerek sanık lehine değerlendirilmesi gerekirken hatalı gerekçe ile sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun' un 103/4. maddesinin tatbik edilmesi suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi karşısında, anılan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Açıklanan nedenle Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafilerinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Bakırköy 18. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi